Fijnproeverij viert hedentendage hoogtij. Stamppot met sappige spekjes moet veelal plaats maken voor sushi, tomaten voor romaatjes, een fatsoenlijke spijkerbroek zonder roosjes, bewust aangebrachte slijtplekken of glittertjes kun je ook al nauwelijks buitmaken en de camping met een winderig tentje wordt verruild voor exclusieve rondreizen door de meest malariarijke streekjes van de wereld.

In de metal is de exclusiviteit tegenwoordig ook steeds meer een must, maar dan net andersom. Hoewel vernieuwing tegenwoordig ook wel erg in trek is bij een hoop metalen gezelschappen, wordt exclusiviteit door een hoop luisteraars en muzikanten juist in de simpelheid gezocht. Uit alle macht probeert men aan drie akkoorden, 1 toonloze schreeuw en een kutproductie een heel verhaal te breien.
Bij mij gaan dat soort grappen niet in. Want behalve dat ik graag zeik vind ik nog altijd dat een band gewoon behoorlijk moet presteren om geloofd te worden.

Met de laatste cd van Incriminated, "Promise Of Worse To Come", heb ik dat probleem tot en met. Vanaf 2003 brengt deze band trouw ieder jaar een nieuw plaatje op de markt en hoewel Incriminated nooit echt tot mijn favorieten heeft behoord lijkt het nu dat de koek definitief op is gaan raken. Incriminated lijkt totaal geen best meer te doen om er weer een feest voor de happige luisteraars van te willen maken.
"Promise Of Worse To Come" klinkt in alle opzichten meer dan saai. Tien nummers passeren je totaal onopgemerkt. Ze lijken immers alle 10 zodanig op elkaar dat je nauwelijks in de gaten hebt dat de cd van nummer verspringt. Het geheel zou zo 1 lang, oninspirerend en oninteressant nummer kunnen zijn die je na 3 minuten weer uit kan zetten omdat deze muziek totaal niet weet te boeien.
Het is monotoon, gedurende de hele cd wordt er nauwelijks wat aan het tempo gedaan. Het geluid lijkt zich voort te slepen op stompjes die het inmiddels ook al bijna begeven. De vocalen van vriend Mentor zijn nou ook niet bepaald een kers op de taart. Krakerig, ontdaan van alle kracht passen ze opzich prima in de grijze massa van de muziek, tempo en productie van "Promise Of Worse To Come". Geen instrument inspireert, een poging tot een rockerige inslag komt totaal niet uit de verf. Een death-black-thrasherige, haast mislukte plaat, blijft er over.
Om nog even op de productie terug te komen, deze verdient eveneens geen schoonheidsprijs. Het geluid is dof, geen enkel lichtpuntje of een intentie tot, krakkemikkig, stoffig en onverzorgd. Dat zal geheid wel opzet zijn geweest maar op deze manier klinken menig in eigen beheer opgenomen demo`s van pas beginnende bandjes al florisanter dan deze vierde full-length van de Finse veteranen.

Dit allemaal zal ongetwijfeld weer met de veel gehypte exclusiviteit te maken hebben. Welnu, dit ga ik u vertellen - mijn reet veeg ik er mee af. Evenals de mensen die kwaliteitsdeath een warm hart toedragen. Deze cd mag gerust in de schappen blijven. De tocht naar het licht, deze cd betreffende, is bij mij grandioos mislukt. Helaas.

Tracklist:
1. The Task is Black
2. Born to Rule
3. Melting the Core
4. Morbid Utopia
5. The Age of Deserved Doom
6. Noble Are the Warriors
7. The Grand Downfall
8. In Sin
9. The Last Nightmare
10. We Will Be Remembered