Het is vijf uur 's middags op een aangenaam warme zaterdag in mei, en ik ben op weg van een dagje races kijken in Zandvoort. Terwijl het asfalt van de snelweg onder de wielen van mijn corvette door raast stop ik de nieuwe cd van Defleshed in de speler. Een aanzwellend intro, en Stripped To The Bone knalt door mijn speakers. Terwijl Lars Löfvens brute gitaarriffs de auto vullen en ik vrolijk op het stuur zit mee te tikken, kijk ik even op de snelheidsmeter. Heilige Haring, nu al op de 150! Door de muziek zal ik vast even niet opgelet hebben, dus ik verminder mijn druk op het gaspedaal om snelheid te verminderen.

Althans, dat wil ik. Terwijl mijn voet zich naar boven beweegt blijft het pedaal gewoon zitten waar het zit, en de auto blijft snelheid meerderen. Prompt slaat de onrust bij mij toe. Waarom weigert de machine te doen wat ik wil? Wat is hier gaande? De cd-speler begint intussen vrolijk aan het tweede nummer, maar ik tik niet meer zo ontspannen mee. Mijn hand stuitert eerder over het dashboard door het schokken van de auto, ritmisch mee met de drums van Matte Modin. De snelheid loopt nog steeds gestaag op en mijn onrust is omgeslagen in paniek. Iets heeft bezit van mijn Corvette genomen en laat de auto dingen doen die ik niet wil! "Grind and rewind..." sist Gustaf Jorde in mijn oor, en tot mijn schrik merk ik dat het langzamerhand drukker is geworden op de snelweg. Met een snelheid van 190 loop ik een fikse kans op een ongeluk met fatale gevolgen, dus ik probeer als een soort laatste wanhoopspoging de rem vol in te drukken. Ik bereid me voor op een slip die me waarschijnlijk tegen de vangrails zal slingeren, maar er gebeurt helemaal niets. Het rempedaal zit tot de grond ingetrapt, maar de wagen blijft versnellen. Daarbij begint het stuur de auto uit zichzelf tussen de andere auto's door te manouvreren, zonder dat ik daar enige invloed op heb.

Terwijl mijn banden intussen Red Hot moeten zijn, en de V6 onder de motorkap het begrip Fast Forward nieuwe betekenis geeft, zie ik iets wat mij nog meer angst aanjaagt. Het is maar een fractie van een seconde, maar genoeg om te begrijpen. Het is een lichtgevend bord met drie woorden er op: file 2000 meter. Ik doe een schietgebedje en hoop dat wat voor demonische kracht er ook bezit heeft genomen van mijn Corvette, zich nog voortijdig terugtrekt en ik controle over de auto krijg. Het wordt niet verhoord. In plaats daarvan schokt de auto bij de start van Needless To Pray naar voren als de turbo de motor verder aanjaagt. De stereo begint steeds harder te spelen. De gitaren gieren door de kleine ruimte, de moorddadige drums voelen aan alsof ze van mijn eigen vel gemaakt zijn en Gustaf Jorde's brul lijkt wel vanuit mijn eigen hoofd te komen. Het overige verkeer is nog slechts een waas, en ik voel de klap al bijna als de muur van stilstaande vrachtwagens op mij af komt. Over and out....

Tracklist:
1. Stripped To The Bone
2. Abstinence For Turbulence
3. Chain Reaction
4. Reclaim The Beat
5. Grind And Rewind
6. Under Destruction
7. Red Hot
8. Bulldozed (Back To Basic)
9. Ignorance Is Bliss
10. May The Flesh Be With You
11. Needless To Pray
12. Aggroculture
13. Over And Out