Het is altijd jammer als voormalige bandmaten, die verantwoordelijk zijn voor een significant album, niet meer samen door een deur kunnen en met hun latere werk nooit meer de euforie bereiken waarmee ze bekendheid verwierven. Multi-instrumentalist en songwriter Krzysztof "Derph" Drabikowski en zanger Bartłomiej Krysiuk vormen in 2015 nog een uitstekend duo op Батюшка's (Batushka’s) debuutalbum Литоургиіа (Litourgiya), dat vanwege de geslaagde combinatie van black metal en orthodoxe zang veel indruk maakte en tegelijkertijd veel tongen losmaakte. Enkele jaren later was de relatie tussen de twee (tegen)Polen echter al verslechterd en brachten de heren elk met hun eigen versie van Batushka beduidend minder memorabele releases op de markt. Krysiuk verloor vorig jaar een rechtszaak om de bandnaam en noemt zijn versie voortaan Патриархь (Patriarkh). Onder die noemer verschijnt nu het debuutalbum van die entiteit.

Пророк Илия (Prorok Ilja) bevat zowel de van Batushka herkenbare als vernieuwende elementen. De (wat krachteloze) screams en de orthodoxe zang zijn nog altijd aanwezig, net als de doomy, rockende, sludgy riffs en blastbeats. Nieuw zijn de folky instrumenten (talharpa, mandoline, mandoloncello, draailier en hakkebord) en de vrouwenzang. Oud en nieuw versterken elkaar het meest overtuigend in Вершалин IV (Wierszalin IV), dat alle kanten van het orthodoxe universum van Patriarkh belicht. In deze veelzijdige track met Griekse en Romeinse invloeden en een oriëntaalse touch horen we de prachtige zang van Eliza Sacharczuk, die sinds 2016 zangles geeft aan de vocalisten van Batushka. Een ander hoogtepunt is het epische Вершалин VIII (Wierszalin VIII). Waar veel andere tracks in het gitaarwerk iets memorabels missen, is het leadwerk hier fantastisch. Bovendien gaat het goed samen met de doomriffs, de orkestratie en het koor.

Een ander vernieuwend element is het concept over Eliasz Klimowicz, die als profeet Ilja in de jaren 30 en 40 van de vorige eeuw in Polen met zijn sekte in Grzybowska het nieuwe Jeruzalem wilde creëren. Dat gebeurde in de regio waar de bandleden vandaan komen. Het album is als het ware een theater, mede doordat het als dusdanig is opgezet. Het is geïnspireerd door het theaterstuk Prorok Ilja en door werk van socioloog Włodzimierz Pawluczuk. Het klinkt groots en bevat meer dan duizend opnamesporen. De gesproken stukken betrekken de luisteraar goed bij het concept en voeren de luisteraar langs verschillende orthodoxe culturen en zangstijlen. Van Roemenië tot Griekenland, van Byzantijnse monodie en liturgische zang tot Russische polyfonie.

Dat alles leidt tot een zeer divers album dat toch zijn samenhang behoudt dankzij het concept. Door de transities met gesproken stukken en muzikale intro’s wordt de luisteraar meegevoerd. Пророк Илия (Prorok Ilja) is sinds het Batushka-debuut Литоургиіа (Litourgiya) het meest overtuigende werkstuk. Het is een uiteenlopende en grootse collectie tracks, variërend van het blastende Вершалин V (Wierszalin V) tot de dark folk à la Wardruna in Вершалин VI (Wierszalin VI). De haters zullen de boel zinloos blijven afbranden, maar wie zich niet stoort aan de randverschijnselen met betrekking tot de breuk van Batushka en zich veel liever concentreert op de muziek, heeft met Пророк Илия (Prorok Ilja) een interessant album in handen.

Tracklist:
1. Вершалин I (Wierszalin I)
2. Вершалин II (Wierszalin II)
3. Вершалин III (Wierszalin III)
4. Вершалин IV (Wierszalin IV)
5. Вершалин V (Wierszalin V)
6. Вершалин VI (Wierszalin VI)
7. Вершалин VII (Wierszalin VII)
8. Вершалин VIII (Wierszalin VIII)