Enquête

Er komt een vervolg op de mockumentaire This Is Spinal Tap (1984). Wat is jouw favoriete scène of grap uit de originele film?

band rolt tussenraam omhoog om limousinechauffeur niet te horen
douanecontrole op het vliegveld
exploderende drummer(s)
grote cocon met Derek erin weigert tijdens concert te openen
Jeanine, David's vriendin, wordt de nieuwe bandmanager
Lick My Love Pump songtitel
miniatuursandwiches en andere backstageklachten
na vertrek Nigel gaat Spinal Tap free-form jazz spelen
Nigel verbiedt Marty om zelfs maar naar zijn gitaar te wijzen
optreden op militaire vliegbasis
poppenshow staat boven Spinal Tap op billboard
Shit Sandwich en andere albumrecensies
signeersessie in platenzaak
Spinal Tap maakt glorieuze comeback (in Japan)
Spinal Tap verdwaalt in gangenstelsel richting het podium
Stonehenge-monument maakt zijn livedebuut
uitvoering van Big Bottom
uitvoering van Gimme Some Money
uitvoering van Heavy Duty
uitvoering van Hell Hole
uitvoering van (Listen To The) Flower People
uitvoering van Tonight I'm Gonna Rock You Tonight
versterker die naar elf gaat
zwarte albumhoes van Smell The Glove
een andere scène of grap, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    18 mei:
  • Hällas
  • Meshuggah en Zeal & Ardor
  • 19 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Oranssi Pazuzu, Deafkids en Sturle Dagsland
  • Tool en Brass Against
  • 20 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Hangman's Chair, An Evening With Knives en Lifelong
  • King 810, Afterlife, Yavid, Born A New en 3 Eyed Kids
  • Oranssi Pazuzu, Deafkids en Sturle Dagsland
  • 21 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Manticora
  • 22 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Electric Callboy, Blind Channel en One Morning Left
  • King Satan en Splinterbomb
  • Stake en Cloudsurfers
  • 23 mei:
  • Meshuggah
  • Wolfmother
  • 24 mei:
  • Midnight en Night Demon
  • Russian Circles
    18 juni:
  • Copenhell
  • Graspop Metal Meeting
  • Pinkpop
Kalender
Vandaag jarig:
  • Asis Nasseri (Haggard) - 51
  • Beatriz Albert (Ebony Ark) - 40
  • Billy Howerdel (A Perfect Circle) - 52
  • Dean Pleasants (Suicidal Tendencies) - 57
  • Edu Falaschi (Angra) - 50
  • Ingo Schwichtenberg (Helloween)† - 57
  • Mike Bridge (Season's End) - 35
  • Page Hamilton (Helmet) - 62
  • Samppa Hirvonen (Nightwish) - 44
  • Stig Pedersen (D-A-D) - 57

Vandaag overleden:
  • Chris Cornell (Soundgarden) - 2017
Review

Immolation - Dawn Of Possession
Jaar van release: 1991
Label: R/C Records

 -

Onlangs kondigde het Amerikaanse deathmetalinstituut Immolation aan dat in februari volgend jaar het nieuwe album Acts Of God verschijnt via Nuclear Blast Records. Het kwartet uit New York brengt zeker niet aan de lopende band nieuw materiaal uit. Tussenpozen van drie tot vijf jaar zijn geen zeldzaamheid. Tegelijkertijd is iedere release sterk. De band heeft door de jaren heen zijn eigen, volstrekt unieke stijl ontwikkeld, die uit duizenden herkenbaar is. Een nieuw werkstuk zorgt dus steevast voor hooggespannen verwachtingen.

Soms is het echter ook de moeite waard om terug te blikken. Immolation mag met recht een van de grondleggers van het Amerikaanse deathmetalgenre genoemd worden. Het is dit jaar bovendien het dertigjarig jubileum van het debuutalbum Dawn Of Possession (1991). Een uitstekende gelegenheid om de plaat nog eens in de schijnwerpers te zetten. Dawn Of Possession verschijnt in juli van dat jaar via het inmiddels ter ziele gegane label R/C Records - een label met een zeer indrukwekkende catalogus vol old-school deathmetalklassiekers. Er zijn weinig labels die releases van het kaliber Death, Deicide, Malevolent Creation, Obituary, Pestilence en Suffocation hebben uitgebracht. Immolation kan dus ook aan dat rijtje toegevoegd worden.

Waar veel beginnende groepen nog zoekende zijn naar een eigen identiteit, is de blauwdruk van de volstrekt eigenzinnige sound van Immolation al zeer duidelijk aanwezig op dit debuut, zij het in een primitievere vorm. Ook jongere fans, die de band pas ten tijde van Majesty And Decay (2010) bij Nuclear Blast hebben ontdekt, zullen direct de stijl van Immolation herkennen. De sluimerende, insidieuze gitaarlijnen van Robert Vigna en Tom Wilkinson, die zich als kronkelende slangen in de schedel nestelen, de dreigende drumroffels van Craig Smilowski en de barbaarse grunts van Ross Dolan: ze hebben nog steeds een rauwe en directe impact, waardoor het album zelfs dertig jaar na dato nauwelijks aan kracht heeft ingeboet.

Het heeft weinig zin om individuele tracks uit te lichten, want de tien nummers op Dawn Of Possession ontlopen elkaar nauwelijks. Misschien is het nog wel de openingstrack Into Everlasting Fire waarmee Immolation het duidelijkst zijn visitekaartje afgeeft. De vijf minuten durende track is zeer dynamisch. Verwrongen, snoeiharde riffs worden net zo makkelijk afgewisseld met dreigende, uitgesponnen solo’s (die bijna psychedelisch zijn) en met logge passages, waarin de band zelfs wat ‘sludgy’ klinkt. De boel wordt bij elkaar gehouden door de diepe, ietwat monotone, maar daardoor niet minder overtuigende putrochels van Ross Dolan.

De tien tracks op Dawn Of Possession zijn stuk voor stuk gegroefd en splijtend. De band schakelt regelmatig een tandje bij middels onstuimige en rauwe versnellingen. Het ongepolijste en wilde drumwerk van Smilowski voegt een extra chaotische en barbaarse laag toe aan de muziek. De productie van het album is eveneens rauw en primitief, maar daardoor juist bijzonder effectief en krachtig. De plaat klinkt authentiek en beduidend beter dan veel moderne producties, die tot aan de nok toe zijn volgestouwd. Juist door ook ademruimte te laten, komt de death metal van Immolation vele malen sterker uit de speakers.

Het is dertig jaar nadat deze langspeler is uitgebracht eigenlijk onmogelijk om de plaat in zijn context te beoordelen. Een risico van terugblikken is dat de legendarische status die een album inmiddels heeft bereikt tot verheerlijking leidt die niet helemaal gepast is. In het geval van Dawn Of Possession kan ik echter concluderen dat het album nog steeds als een klok klinkt. De tien tracks vliegen voorbij en zitten vol spannende riffs, plotselinge erupties en maniakale solo’s. Technisch zit het album bijzonder knap in elkaar, maar het gaat nergens ten koste van de herkenbaarheid van de composities. Dawn Of Possession is, samengevat, een plaat die de tand des tijds niet alleen heeft doorstaan, maar zelfs nu nog het gros van de concurrentie met billenkoek naar huis stuurt.

Tracklist:
1. Into Everlasting Fire
2. Despondent Souls
3. Dawn Of Possession
4. Those Left Behind
5. Internal Decadence
6. No Forgiveness (Without Bloodshed)
7. Burial Ground
8. After My Prayers
9. Fall In Disease
10. Immolation

Score: 90 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 31 december 2021

Meer Immolation:

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.