We staan er in Europa niet dagelijks bij stil, maar de metalscene is niet alleen in deze contreien bloeiend. Ook Zuid- en Midden-Amerika blijken vruchtbare grond voor deze muziek. Niet voor niets verhalen talloze bands over het waanzinnige enthousiasme waarmee ze worden onthaald tijdens live-optredens in deze regionen. In landen als Mexico, Brazilië, Argentinië en Chili schieten de bands als paddenstoelen uit de grond, met name in de meer obscure old school genres als speed metal, black metal, thrash metal en occulte doom. Vaak blijft de reikwijdte van dergelijke groepen echter beperkt door gebrek aan ondersteuning van grotere labels.

Het uit Chili afkomstige Lucifer’s Hammer heeft gelukkig wel onderdak gevonden bij een prima label. Na twee albums in eigen beheer te hebben uitgebracht – het debuut Beyond The Omens (2016) en de opvolger Time Is Death (2018) – brengt de heavymetalformatie uit Santiago haar derde album The Trip namelijk uit via het kleinschalige, maar kwalitatief hoogwaardige Duitse label High Roller Records. Het label heeft zich gespecialiseerd in NWOBHM en aanverwante subgenres en dat is ook precies waar we Lucifer’s Hammer kunnen plaatsen. Wie niet beter zou weten, zou vermoeden dat The Trip een heavymetalplaat uit het begin van de jaren tachtig is. De invloeden van met name het alleroudste werk van Iron Maiden en Angel Witch druipen van de muziek af.

Vanaf de kloeke opener The Opression spat de energie van dit schijfje af. De zanger/gitarist, die onder het illustere pseudoniem Hades opereert, zal nooit als winnaar bij The Voice of andere prutprogramma’s uit de bus komen, maar zijn wat iele, theatrale stemgeluid past perfect bij de authentieke klanken van Lucifer’s Hammer. Zijn hoge gilletjes geven het geheel een heerlijk epische sfeer mee. De grootste troef van Lucifer’s Hammer is echter het niet te versmaden gitaarwerk. Zowel Hades als leadgitarist Hypnos (Sebastián Inzunza) weten waar dit soort old school heavy metal bij gedijt. Ze schudden de ijzersterke, epische riffs, melodieuze loopjes en korte, vurige solo’s dan ook uit hun mouw.

Met All Stories Come To An End kiest de band voor een rustigere aanpak. Ondanks de lengte van net vier minuten heeft de track een epische sfeer, waarbij vooral de fraaie opbouw in positieve zin onderscheidend is. Datzelfde geldt voor het heerlijk opgebouwde Illusion en The Winds Of Destiny, die vol staan met frivole loopjes en stoere, epische riffs. Eigenlijk is het enige minpunt dat de plaat maar amper een half uur duurt. Maar ach, daarvoor is de repeatknop uitgevonden. De zeven prima composities op The Trip lenen zich uitstekend voor herhaalde luisterbeurten. Laten we hopen dat Lucifer’s Hammer met dit album de aandacht krijgt die het verdient.

Tracklist:
1. The Opression
2. The Forest Of Tar Tac
3. Land Of Fire
4. All Stories Come To An End
5. Illusion
6. The Winds Of Destiny
7. I Believe In You