De 64-jarige Smith maakt vaker muzikale uitstapjes waarbij andere muzikale paden worden verkend dan de heavy metal van Iron Maiden. Smith/Kotzen heeft dan ook weinig gelijkenissen met zijn hoofdband. De plaat lijkt veel meer op het solowerk van de 51-jarige Kotzen, waarop soulvolle hardrock de boventoon voert. De cynicus in mij zou haast zeggen dat deze full-length eigenlijk gewoon de nieuwe Richie Kotzen is, met een gastbijdrage van Smith. Zijn inbreng is echter net zo belangrijk. De muziek klinkt bovendien heavier dan de gemiddelde Kotzen-track.
Ik was vooral benieuwd hoe Smith zich staande zou houden als zanger. Kotzen heb ik wat dat betreft namelijk erg hoog zitten. Gelukkig blijken de twee zangers juist goed op elkaar aan te sluiten. Waar Kotzen af en toe flink uithaalt, klinkt Smith over de gehele linie ingetogener en rustiger. Beiden leveren een uitstekende prestatie, wat ook geldt voor hun gitaarspel. In dat opzicht horen we minder verschil, daar ze beiden hun kwaliteiten als shredder tentoonstellen. Smith speelt hooguit strakker, terwijl Kotzen vooral zuiver klinkt.
Het album bevat negen fijne hardrocktracks. Echte uitschieters zijn er niet. Het zijn vooral de prestaties van de muzikanten waardoor de plaat van hoog niveau is. Kotzen is ook nog eens verantwoordelijk voor de bas- en drumpartijen, met uitzondering van Solar Fire, dat wordt ingespeeld door Iron Maiden’s Nicko McBrain, en You Don’t Know Me met Tal Bergman van de Richie Kotzen-band als drummer. Smith/Kotzen is zoals gezegd een verrassing, maar dan wel een heel aangename. Hopelijk gaan we meer horen van deze combo.
Tracklist:
1. Taking My Chances
2. Running
3. Scars
4. Some People
5. Glory Road
6. Solar Fire
7. You Don’t Know Me
8. I Wanna Stay
9. ‘Til Tomorrow
