Saxon in Poppodium 013, Tilburg
Enquête

Wat is vooralsnog jouw favoriete studio-album, dat in september 2022 is uitgebracht?

Allen/Olzon – Army Of Dreamers
An Abstract Illusion – Woe
Autopsy – Morbidity Triumphant
Behemoth – Opvs Contra Natvram
Blind Guardian – The God Machine
Bloodbath – Survival Of The Sickest
Clutch – Sunrise On Slaughter Beach
Electric Callboy – Tekkno
Graceless – Chants From Purgatory
House Of Lords – Saints And Sinners
King's X – Three Sides Of One
Megadeth – The Sick, The Dying... And The Dead!
Ozzy Osbourne – Patient Number 9
Parkway Drive – Darker Still
Razor – Cycle Of Contempt
Sammy Hagar And The Circle – Crazy Times
Slipknot – The End, So Far
Stake – Love, Death And Decay
Stratovarius – Survive
Tankard – Pavlov's Dawgs
The Dead Daisies – Radiance
The Devil Wears Prada – Color Decay
The Hu – Rumble Of Thunder
Venom Inc. – There's Only Black
een ander studio-album uit september 2022

[ Uitslag | Enquêtes ]

    3 oktober:
  • Saxon en Diamond Head
  • 4 oktober:
  • Brainstorm, Rage en Tri State Corner
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Samael en Diabolical
  • 5 oktober:
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Liturgy
  • Paradise Lost
  • Samael en Diabolical
  • 6 oktober:
  • Heideroosjes
  • Maiden United en Powerized
  • 7 oktober:
  • Arena
  • Asagraum en Wesenwille
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Evergrey, Fractal Universe en Virtual Symmetry
  • Navarone
  • Veneration Of The Dead Preludiuim
  • 8 oktober:
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Heideroosjes
  • Veneration Of The Dead
  • 9 oktober:
  • Amaranthe, Beyond The Black, Butcher Babies en Ad Infinitum
  • Into The Void
  • Lionheart, Terror, Get The Shot en Dying Wish
Kalender
Vandaag jarig:
  • Allen Woody (The Allman Brothers Band)† - 67
  • Denis Cossette (Hanker) - 58
  • Eddie Cochran† - 84
  • Eddie DeGarmo (DeGarmo & Key) - 68
  • Herman Li (Dragonforce) - 46
  • Jason Hook (Five Finger Death Punch) - 52
  • Joey Radziwill (Sacred Reich) - 26
  • Jorge Sáez (Ebony Ark) - 44
  • Josh Klinghoffer (Red Hot Chili Peppers) - 43
  • Lindsey Buckingham (Fleetwood Mac) - 73
  • Lyor Cohen (platenbaas) - 63
  • Stevie Ray Vaughan† - 68
  • Tommy Lee (Mötley Crüe) - 60

Vandaag overleden:
  • Darryl James DeLoach (Iron Butterfly) - 2002
  • J.D. Kimball (Omen) - 2003
  • Mikko Laine (Sole Remedy) - 2011
  • Skip James - 1969
Review

Epica - Ωmega
Jaar van release: 2021
Label: Nuclear Blast Records

Epica - Ωmega

Het lijkt een eeuwigheid geleden dat het laatste album van Epica uitkwam. Destijds (2016) hadden we nog Epic Metal Fest (het door de band zelf georganiseerde festival), waar The Holographic Principle gepresenteerd werd. Daarna kwamen diverse ep’s en singles uit (waaronder het hoogstaande Epica Vs Attack On Titan Songs), maar het wachten was toch op een nieuwe langspeler. Die is er nu met Ωmega.

Een album uitbrengen lijkt tegenwoordig echter niet meer genoeg te zijn. Zo zijn er de laatste jaren niet alleen maar lp-, cd- of digitale versies, maar ook allerlei kleuren vinyl en akoestische en/of orkestrale versies. Bij Epica kon je meedoen aan de Adopt A Grey Wolf-campagne en in de aanloop naar Ωmega zijn er bovendien diverse winacties en verrassingen.

Op muzikaal gebied vind je die verrassingen in veel mindere mate. De nummers klinken vertrouwd en variëren van power metal (Abyss Of Time – Countdown To Singularity) en bombastische symfonische metal (The Skeleton Key en Gaia) tot melodeath en heavy metal (Synergize – Manic Manifest). Daarnaast zijn er songs met oriëntaalse elementen (Seal Of Solomon, met Zaher Zorgati van Myrath, en Code Of Life) en toegankelijke nummers (het catchy Freedom – The Wolves Within en Twilight Reverie – The Hypnagogic State). Voorts is er een ballad (Rivers) en een progressieve kolos (Kingdom Of Heaven Part 3 – The Antediluvian Universe). Niet dat het zestal muzikanten zich tot één stijl per nummer beperkt, want ze brengen vaak een combinatie van elementen samen.

In vergelijking met de wat drukke, gecompreste muur van geluid van The Holographic Principle is de geluidskwaliteit beslist verbeterd. Je kunt zelfs spreken van een topproductie. De schuiven staan niet allemaal tegelijk open, wat voor een prettige luisterervaring zorgt. De sound is meer in balans en tot in de puntjes verzorgd. Alle bijdragen komen goed tot hun recht. Ook die van het orkest, die dit keer ten opzichte van vijf jaar geleden in één sessie zijn opgenomen.

Eén van de smaakmakers is (uiteraard) Simone Simons. De inmiddels zesendertigjarige zangeres schittert meermaals, maar nergens zo fabelachtig als in het door bassist Rob van der Loo geschreven Rivers, één van de absolute hoogtepunten van deze plaat, die heel wat vocal-covers gaat opleveren. Ook de koren (kinderen en volwassenen) kunnen er wat van. In Seal Of Solomon, Gaia en Freedom – The Wolves Within) treedt het koor met volwassenen mooi op de voorgrond met overtuigende bijdragen. In The Skeleton Key vullen de koren elkaar zeer fraai aan.

Hoewel de composities ruim voldoende twists hebben en technische hoogstandjes bevatten, zijn ze relatief toegankelijk. Naar eigen zeggen zijn ze geschreven om ook live gespeeld te kunnen worden. Zo liggen Code Of Life en Freedom – The Wolves Within direct lekker in het gehoor. Het veelzijdige, filmische Kingdom Of Heaven Part 3 – The Antediluvian Universe vormt een uitzondering en belicht juist de progressieve kant van Epica.

Ondanks het ‘commerciëlere’ karakter blijft de Epica-identiteit fier overeind en is Mark Jansen in relatief veel nummers met zijn extreme vocalen vertegenwoordigd. Een enkele keer op een wat minder geschikt moment (begin van Abyss Of Time – Countdown To Singularity), maar doorgaans in de juiste passages. Zo herstelt hij zich in diezelfde track tijdens de vette breakdown en pakt hij lekker fel uit in Omega – Sovereign Of The Sun Spheres.

Ωmega is een fijn en degelijk, prima geproduceerd album. Je zit niet heel vaak op het puntje van je stoel, maar het koor in Gaia, de heerlijke vibe van het uitstekende Code Of Life, het technisch hoogstaande einde van Kingdom Of Heaven Part 3 – The Antediluvian Universe, het meezinggehalte van Freedom – The Wolves Within en de hemelse zang in Rivers zijn enkele voorbeelden van elementen die de nummers net dat beetje extra geven. Epica verrast niet, maar biedt een dynamische collectie songs die de fans tevreden stelt.

Tracklist:
1. Alpha – Anteludium
2. Abyss Of Time – Countdown To Singularity
3. The Skeleton Key
4. Seal Of Soloman
5. Gaia
6. Code Of Life
7. Freedom – The Wolves Within
8. Kingdom Of Heaven Part 3 – The Antediluvian Universe
9. Rivers
10. Synergize – Manic Manifest
11. Twilight Reverie – The Hypnagogic State
12. Omega – Sovereign Of The Sun Spheres

Score: 82 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 19 februari 2021

Meer Epica:

Zoeken
    30 september:
  • Angmodnes - The Weight Of Eternity
  • Graceless - Chants From Purgatory
  • Rage - Spreading The Plague
  • Raven - Leave 'em Bleeding
  • Slipknot - The End, So Far
  • Sonata Arctica - Acoustic Adventures volume two
  • Tankard - Pavlov's Dawgs
  • The Dead Daisies - Radiance
  • 6 oktober:
  • Teramaze - Flight Of The Wounded
  • 7 oktober:
  • De Profundis - The Corruption of Virtue
  • Lost Society - If The Sky Came Down
  • Midnight Rider - Beyond The Blood Red Horizon
  • Queensrÿche - Digital Noise Alliance

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.