In maatschappelijk opzicht zal 2020 ongetwijfeld anders herinnerd worden, maar op muzikaal gebied is het jaar toch wel te karakteriseren als de heropleving der geriatrische blackmetalbands. Zo verscheen eerder vorig jaar na een stilte van acht jaar een nieuw album van de Zweedse grootmeesters Naglfar (dat helaas een nogal matige bedoening blijkt) en verraste de symfonische blackmetalband …And Oceans vriend en vijand met een beenhard nieuw album, dat liefst achttien jaar na zwanenzang Cypher (2002) het levenslicht ziet. Het scheelt er nog aan of het langverwachte nieuwe werk van The Kovenant (na Chinese Democracy van Guns N’ Roses waarschijnlijk het langst uitgestelde album aller tijden) zou daadwerkelijk verschijnen!

Een band die perfect in dit rijtje past, is de Zweedse blackmetalgroep Mörk Gryning. Dit gezelschap was actief van 1993 tot 2005 en bracht een aantal lovenswaardige genreplaten uit. Pieces Of Primal Expressionism (2003) is me het meest bijgebleven vanwege de experimenteerdrang en originaliteit. In 2005 hief Goth Gorgon de band op vanwege een gebrek aan interesse in extreme metal, hoewel het titelloze vijfde album alsnog het levenslicht zag. Vijftien jaar later ligt Hinsides Vrede via Season Of Mist bij de betere platenboer. Met een speelduur van slechts vijfendertig minuten is er geen overbodige noot te horen. Sterker nog: ik heb de band nog nooit zó gefocust en krachtig gehoord.

Het is niet verwonderlijk dat Hinsides Vrede een oldschool-vibe uitstraalt. De plaat lijkt zó uit de jaren negentig te komen. De black metal is typisch Scandinavisch, grimmig en tegelijkertijd zeer melodieus dankzij de geweldige riffs en ‘hooks’. Denk aan Setherial, Thy Primordial, het oude werk van Naglfar, Necrophobic en Lord Belial om een beeld te krijgen van de muziek. De klassieke productie geeft de muziek een enorme extra ‘boost’ mee. De transparante en cleane, maar tegelijkertijd onderkoelde sound is eigenlijk een verademing ten opzichte van de compleet volgepropte, loodzware sound die veel modernere blackmetalbands zich aanmeten (en waaraan ook …And Oceans zich overigens schuldig maakte met de werkelijk abominabele ‘alles-even-hard-in-your-face-sound’ van het comebackalbum).

Er is geen enkele zwakke track te vinden op Hinsides Vrede. Vooral met eersteklasnummers als Existence In A Dream (inclusief fraaie, Dissection-achtige, akoestische melodielijn), het met giftige leads doorspekte Infernal (Necrophobic ontmoet Naglfar), het aan Unanimated herinnerende A Glimpse Of The Sky en het met de agressie en furiositeit van het oude Setherial en Thy Primordial uit de speakers knallende The Night geven de Zweden nadrukkelijk hun visitekaartje af. Het is alsof Mörk Gryning al zijn krachten heeft opgespaard om nog één keer goed te vlammen. Daarin slaagt de band met vlag en wimpel.

Tracklist:
1. The Depths Of Chinnereth
2. Fältherren
3. Existence In A Dream
4. Infernal
5. A Glimpse Of The Sky
6. Hinsides
7. The Night
8. Sleeping In The Embers
9. For Those Departed
10. Without Crown
11. Black Spirit
12. On The Elysian Fields