De absolute waarheid bestaat niet; zo oordelen meerdere filosofen, waaronder Nietzsche, Heidegger en Rorty. Ieder heeft zijn eigen waarheid. Op die theorie bouwen de teksten van multi-instrumentalist Bruce Soord anno 2020 voort. Hij richt zich daarbij conceptueel vooral op de impact die de media kunnen hebben op ons leven.

Versions Of The Truth is vooral een introspectieve aangelegenheid. Heerlijk voor tijdens late avonduren wanneer je tot rust wilt komen. De songs zijn relatief eenvoudig van opzet. Toch gebeurt er in elke track wel wat interessants. Er zijn subtiliteiten, zoals elektronica en xylofoonklanken in het titelnummer, onderscheidend, verrijkend drumwerk van Gavin Harrison in Demons en soulvolle achtergrondzang in het minimalistische Driving Like Maniacs.

De zang van Soord past prima in het kalme geheel. Zijn melancholische, ingetogen stem draagt veel bij aan het introverte karakter van de plaat. Zeer fraai hoe meerdere van zijn zanglijnen samenkomen in Too Many Voices. Hoewel de Brit weinig varieert met zijn vocalen stoort dat geenszins.

Ondanks dat het namelijk nergens écht complex wordt, zit er een heel prettige flow in deze nieuwe collectie licht-progressieve tracks. Dat komt niet in de laatste plaats door de ritmesectie, waarbij door velen de bijdragen van Harrison aangehaald zullen worden. Hij verhoogt immers met zijn onderscheidende slag- en percussiewerk het niveau bij The Pineapple Thief. Toch mogen die van bassist Jon Sykes mogen zeker niet onvermeld blijven. Luister maar eens naar de fijne baslijnen in het relatief stevige Our Mire. Ze staan net als de andere partijen uitstekend in de mix.

Versions Of The Truth laat The Pineapple Thief op z’n meest terughoudend en loungy horen. Denk bijvoorbeeld aan het ingetogen werk van Steven Wilson/Porcupine Tree en je hebt er een aardig beeld bij. Af en toe gaat het er iets steviger aan toe, maar dat blijft beperkt tot korte secties. Er zit over het algemeen voldoende spanning in de composities om interessant te blijven. De collectie tracks, die prachtig eindigt met The Game (dat langer had mogen duren) en een reflectieve blik biedt op invloeden op ons denken, heeft vooral een prettige, relaxte vibe.

Tracklist:
1. Versions Of The Truth
2. Break It All
3. Demons
4. Driving Like Maniacs
5. Leave Me Be
6. Too Many Voices
7. Our Mire
8. Out Of Line
9. Stop Making Sense
10. The Game