Old school death metal leeft voort. Hoewel op veel albums van de laatste jaren het wiel niet opnieuw uitgevonden wordt, blijft het lekker dat bands de kenmerkende riffs van de jaren negentig laten herleven. Skeletal Remains is een van de groepen die in het verleden geslaagde pogingen heeft ondernomen om de typische sound van zo’n kwart eeuw geleden te reproduceren. Gebeurt dat ook op de nieuwste plaat?
Ja. Na een rustig intro komt Illusive Divinity overtuigend uit de boxen. Direct blijkt Morbid Angel één van de voornaamste inspiratiebronnen van de Amerikanen, of beter gezegd: van Chris Monroy, want de zanger/gitarist heeft de composities geschreven. Hij heeft een heel nieuw team om zich heen met de teruggekeerde gitarist Mike de La O (Morfin), bassist Noah Young (Aura, ex-Warbringer) en sessiedrummer Charlie Koryn (onder meer Ascended Dead, Funebrarum). Andere inspiratiebronnen zijn Death (met name het vaak terugkerende leadgitaarspel dat aan dat van James Murphy doet denken), Asphyx en Pestilence (de kenmerkende extreme vocalen à la Martin van Drunen), Cannibal Corpse, Sinister en Deicide.
Complimenten zijn op zijn plaats voor het drumwerk van Koryn en hoe natuurlijk zijn bijdragen klinken. Zijn spel heeft op meerdere momenten veel weg van dat van Pete Sandoval (Terrorizer, ex-Morbid Angel). Toch zijn er wel momenten waarop de 26-jarige muzikant origineel voor de dag komt, zoals met zijn pauken en toms aan het begin van Eternal Hatred, de traagste en zwaarste track op de plaat. Ook op hoog tempo imponeert hij, alsof het geen moeite kost. Helaas zal hij niet tot de vaste line-up gaan behoren. Geruchten doen de ronde dat Pierce Williams (drummer van Ӕnigmatum en gitarist van Lord Gore en Torture Rack) dat wél zal doen.
The Entombment Of Chaos is wat zwaarder en agressiever dan zijn voorganger. Zo razen Illusive Divinity en Synthetic Impulse lekker door en nemen Congregation Of Flesh en Tombs Of Chaos juist gas terug. Een prettige afwisseling. Daar draagt het intermezzo Enshrined In Agony ook nog eens aan bij, want dat is een atmosferisch rustpunt met harmonieus, clean gitaarspel. Voor de één een skipmoment, voor de ander een welkome adempauze.
Daarna gaat de heren verder met waar ze goed in zijn: old school death metal maken met een wisseling van tremolo- en palm muted riffs die prettig in het gehoor liggen. Het album heeft een aangename flow. Verrassend is het gebodene echter geenszins en dat is ook het voornaamste punt van kritiek op deze release.
Aan de andere kant is het zeker niet saai wat de heren hier laten horen. Integendeel, er zit voldoende afwisseling en inspiratie in de composities, de uitvoering is energiek en de mix en mastering van Dan Swanö doen recht aan het songmateriaal. Degene die niet op zoek is naar vernieuwing, maar verlangt naar dood metaal van de oude school, maar dan met een moderne productie, zit gebakken met The Entombment Of Chaos.
Tracklist:
1. Cosmic Chasm (Intro)
2. Illusive Divinity
3. Congregation Of Flesh
4. Synthetic Impulse
5. Tombs Of Chaos
6. Enshrined In Agony (instrumental)
7. Dissectasy
8. Torturous Ways To Obliteration
9. Eternal Hatred
10. Unfurling The Casket
11. Stench Of Paradise Burning (Disincarnate-cover, bonustrack)
