Nu Sojourner onder contract staat bij Napalm Records zijn er meer ogen dan ooit gericht op de internationale atmosferische en melancholische folblackmetalband. Empires Of Ash (2016) en The Shadowed Road (2018) verschenen nog via Avantgarde Music en bleven onderbelicht bij het grote publiek, maar daar is nu dus geen sprake meer van.

Aanvankelijk is het alsof je een cd van Evanescence opzet. The Monolith begint namelijk met pianoklanken en cleane zang van zangeres/gitariste/fluitiste Chloe Bray. Na een minuut dient de melancholische, druilerige death/doom met folkelementen en keyboardpartijen zich aan. Hoewel de ritmische gitaarpartijen leidend zijn, zijn het de melodieuze gitaarleads die voor een hypnotiserende werking zorgen. Deze zorgen ervoor dat Eulogy Of The Lost tot de sterkste tracks behoort.

Kenmerkend voor dit album is dat weliswaar de vaste elementen elk nummer terugkomen, maar net op een andere manier gebruikt worden. Zo staan de keyboardpartijen wat harder in Eulogy Of The Lost en overheerst hierin het melodieuze en dromerige karakter. Het aardige The Apocalyptic Theater is dramatischer en bombastischer. De powerballad Talas is in vergelijking met de gelaagde andere songs grotendeels minimalistisch met memorabele zang van Bray, ambient keyboardklanken en pianospel.

Fatal Frame is de meest dynamische track, waarin vocalist Emilio Crespo zowel zijn atmosferische screams als diepere en agressievere grunts inzet. Het is een omvangrijke compositie van bijna negen minuten met fraai fluitspel als intro, voordat een spervuur van blasts en een bruut vervolg je uit de droom helpen. Daarna is er nog een doomy passage met zeer geslaagde filmische keyboardpartijen, voordat de muzikanten snel en episch eindigen. Een knap staaltje songwriting.

De keuze voor een wat cleane productie pakt wisselend uit. Een wat rauwere sound had het songmateriaal doorgaans beter tot zijn recht laten komen. Zeker de fans van het eerste uur zullen de voorkeur geven aan het ruigere geluid van de eerste twee full-lengths. Premonitions is een stuk gepolijster, warmer en minder grimmig. Jammer, want er staan prachtige songs op deze derde langspeler, waaronder ook het filmische The Event Horizon. Daarin is het Insomnium-achtige leadgitaarspel goed uitgelicht en komen de bijdragen van alle bandleden fraai samen.

Een doorgewinterde luisteraar van atmosferische blackmetalalbums met melancholische klanken en een folky touch zullen door Premonitions niet omvergeblazen worden. Het is vooral degelijk werk wat de zes muzikanten leveren. Toch is het Sojourner wel degelijk gelukt om een goed album met prettig in het gehoor liggende muziek te maken die een groter publiek gaat bereiken. Dat zal de internationale groep ongetwijfeld een grotere fanbase opleveren.

Tracklist:
1. The Monolith
2. Eulogy For The Lost
3. The Apocalyptic Theater
4. Talas
5. Fatal Frame
6. The Deluge
7. Atonement
8. The Event Horizon