Het debuutalbum Letters To Myself verschijnt in 2017 en wordt positief ontvangen. Inmiddels ligt opvolger No Halos In Hell in de winkels. In vergelijking met het debuut zijn de invloeden van Amaranthe en In Flames minder nadrukkelijk en frequent aanwezig. Dat komt doordat dit keer niet alleen Jake E en Jesper de nummers hebben geschreven, maar ook Euge (negen songs) en Mark Mangold (Lost In Time). Dat levert een wat diverser album op, maar nog altijd is het toegankelijke en melodieuze metal wat de klok slaat en kun je de muzikale achtergronden van de heren traceren.
Het zijn stuk voor stuk nummers die lekker in het gehoor liggen. Ze hebben vaak een standaard opbouw met kop en staart. Af en toe komt het keyboardspel, dat door verschillende muzikanten is ingespeeld, op de voorgrond te staan, zoals in Dreams Gone Wrong en Battle From Within. Laatstgenoemde is het meest persoonlijke nummer dat Jake E tot nu toe heeft geschreven.
Hoewel de songs het vooral moeten hebben van de zanglijnen van Jake E en er op instrumentaal gebied niet veel spannends gebeurt, zijn er enkele uitzonderingen. In Man Of Eternal Rain komen de kwaliteiten van de heren het beste tot hun recht, dankzij een prima gitaarsolo en interessant drumwerk. I Had Your Back en met name het titelnummer bevatten uitstekende, aan In Flames herinnerende riffs en in Bye Bye Forever (dat herinnert aan Amaranthe) en Blood Brothers horen we semi-akoestisch gitaarspel. Bovendien heeft elke track zijn eigen vibe. Zo hoor je in het zojuist genoemde Bye Bye Forever industrial elementen en is Lost In Time een ballad, waarin de uitstekende zangkwaliteiten van de zevenendertigjarige zanger in de spotlight staan.
De mix van melodieuze, door de jaren tachtig geïnspireerde, rockende metal en moderne synthesizerklanken is solide, maar niet alle nummers zijn memorabel (Kings Tonight en het van een HIM-achtige keyboardmelodie voorziene I Had Your Back). De eerste drie nummers zijn prima visitekaartjes. Daarna zijn Bye Bye Forever, Dreams Gone Wrong, Lost In Time en het afsluitende Man Of Eternal Rain de hoogtepunten. Hit Me begint veelbelovend met een goede riff en keyboardtonen in het couplet, maar het wat te simpele refrein is een dooddoener. In sommige composities zijn de opbouw en de zanglijnen wel erg voorspelbaar of herkauwd, zoals in I Am The One en Kings Tonight.
No Halos In Hell is een degelijk album, die de liefhebbers van het debuut tevreden zal stellen. De nummers zitten prima in elkaar. Ben je echter op zoek naar uitdaging of vernieuwing, dan ben je bij Cyhra aan het verkeerde adres. De melodieuze metal is veilig, relatief zoet en biedt niets nieuws, maar dat hoeft ook niet. Deze tweede full-length bevat voldoende prima meezingers om zeer tevreden over te zijn.
Tracklist:
1. Out Of My Life
2. No Halos In Hell
3. Battle From Within
4. I Am The One
5. Bye Bye Forever
6. Dreams Gone Wrong
7. Lost In Time
8. Kings Tonight
9. I Had Your Back
10. Blood Brothers
11. Hit Me
12. Man Of Eternal Rain
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
