Saxon in Poppodium 013, Tilburg
Enquête

Sinds wanneer ben jij fan van metal (of hard rock)?

Al sinds het ontstaan eind jaren zestig
Sinds de periode 1970-1974
Sinds de periode 1975-1979
Sinds de periode 1980-1984
Sinds de periode 1985-1989
Sinds de periode 1990-1994
Sinds de periode 1995-1999
Sinds de periode 2000-2004
Sinds de periode 2005-2009
Sinds de periode 2010-2014
Sinds de periode 2015-2019
Pas sinds het huidige decennium

[ Uitslag | Enquêtes ]

    30 september:
  • Gaahls Wyrd, Saor en Gaerea
  • Geoff Tate, Crimes Of Passion en Demonhead
  • Kingfisher Sky en Ann My Guard
  • Soen
  • Visions Of Atlantis, Xandria en Ye Banished Privateers
  • Vola
  • 1 oktober:
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Mudhoney
  • Soen
  • Vola
  • 2 oktober:
  • Amon Amarth, Machine Head en The Halo Effect
  • Geoff Tate, C.O.P. UK en DemonHead
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Watain, Abbath, Tribulation en Bølzer
  • 3 oktober:
  • Saxon en Diamond Head
  • 4 oktober:
  • Brainstorm, Rage en Tri State Corner
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Samael en Diabolical
  • 5 oktober:
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Liturgy
  • Paradise Lost
  • Samael en Diabolical
  • 6 oktober:
  • Heideroosjes
  • Maiden United en Powerized
Kalender
Vandaag jarig:
  • Alex Mele (Kaledon) - 46
  • Bill Rieflin (Ministry)† - 62
  • Carmen Elise Espenæs (Midnattsol) - 39
  • David Barbe (Sugar) - 59
  • Gibby Haynes (Butthole Surfers) - 65
  • John Campbell (Lamb Of God) - 50
  • Marc Bolan (T. Rex)† - 75
  • Thomas Wouters (Bodyfarm)† - 35
Review

Necrophobic - Mark Of The Necrogram
Jaar van release: 2018
Label: Century Media Records
Necrophobic - Mark Of The Necrogram
Het Zweedse Necrophobic is wellicht een van de meest ondergewaardeerde extreme metalbands ooit. In 1993 werd er gedebuteerd met The Nocturnal Silence, een deathmetalalbum waarmee de band zich sterk onderscheidde van andere aan de roemruchte Sunlight-studio’s ontsproten Zweedse deathmetalbands. Dit vanwege de mystieke sfeer, eigenzinnige riffs en bezielde vocalen van Anders Strokirk. Met opvolger Darkside (1997) ging men muzikaal nog meer richting black metal, wat Necrophobic vanaf dat moment steeds meer zou gaan kenmerken. Dit karakteristieke geluid, dat op de daaropvolgende studioalbums steeds geperfectioneerd zou worden, zou van enorme invloed zijn op tegenwoordig populaire bands als Watain en Tribulation. Toch kwam de verdiende erkenning nooit.

Het achtste album Mark Of The Necrogram komt uit na een voor de band turbulente periode. Nadat gitarist David Parland in 2013 op 42-jarige leeftijd zelfmoord pleegde, is enkel drummer Joakim Sterner nog over van de originele bezetting. Vocalist Tobias Sidegård, die op alle albums na The Nocturnal Silence zong, werd uit de band gezet nadat hij werd veroordeeld wegens huiselijk geweld. Hij wordt vervangen door Anders Strokirk, die 23 jaar na The Nocturnal Silence terugkeert op het oude nest. Ook gitaristen Sebastian Ramstedt en Johan Bergebäck, die de band in 2011 verlieten, keren terug.

Necrophobic kon een nieuwe bezetting wellicht goed gebruiken, want Womb Of Lilithu (2013) was een degelijke, doch binnen de discografie weinig opzienbarende herhalingsoefening. Voorafgaand aan het beluisteren vroeg ik mij af of Mark Of The Necrogram vanwege de terugkeer van de originele vocalist de band als geheel terug zou doen grijpen op het brutere geluid van The Nocturnal Silence. Dat blijkt niet het geval te zijn, want Necrophobic borduurt gestaag voort op de voorgaande albums. In de kenmerkende stijl die men vanaf Hrimthursum (2006) hanteert, voeren snelle, melodieuze gitaarriffs en pakkende refreinen de boventoon. De composities zijn weinig sfeervol, maar vooral erg direct. Necrophobic houdt zo het midden tussen melodieuze Zweedse black metal (Dissection, Dawn, Naglfar), blackened thrash metal (Deströyer 666) en invloeden van de melodieuze deathmetalbands van de Stockholmschool (Dismember, Desultory).

Men zorgt dus niet voor verrassingen, maar wat spannende riffs en soli betreft is dit weer een flinke vooruitgang ten opzichte van Womb Of Lilithu. Tsar Bomba is een eerste hoogtepunt met een haast bombastisch, licht cheesy refrein. Anders bewijst hier zijn waarde: hij is een zeer charismatische, theatrale vocalist, wiens strofes zelfs commanderend overkomen. Ook de titeltrack en Pesta zijn tracks die zich moeiteloos tussen vaste livenummers als Blinded By Light, Enlightened By Darkness en Revelation 666 zullen scharen. Tegenover de melodie staat weer het thrashende Odium Caecum. Met Requiem For A Dying Sun gaat het tempo omlaag, maar ook een dergelijk slepende song kan Necrophobic prima hebben.

Al met al is het een gevarieerd, doch onmiskenbaar Necrophobic-album. De klassiek ogende hoes van Kristian Wahlin, beter bekend als Necrolord, maakt het plaatje compleet. Na de iets mindere voorganger is dit een sterke return to form.

Tracklist:
1. Mark Of The Necrogram
2. Odium Caecum
3. Tsar Bomba
4. Lamashtu
5. Sacrosanct
6. Pesta
7. Requiem For A Dying Sun
8. Crown Of Horns
9. From The Great Above To The Great Below
10. Undergangen

Score: 80 / 100

Reviewer: Wessel
Toegevoegd: 11 maart 2018

Meer Necrophobic:

Ozzy Osbourne - Patient Number 9

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.