Het gaat gelukkig weer goed met Andreas Hedlund. Door een ongeval loopt de zanger enkele jaren geleden zware gehoorschade op en het is lange tijd de vraag of hij ooit weer muziek kan en mag maken. Het antwoord daarop is eigenlijk vorig jaar al gegeven op het ijzersterke Winter Thrice van Borknagar. Toch is zijn rol op die plaat wat kleiner dan op voorgaande albums. Met Till Fjälls, Del II volgt dan het geruststellende, definitieve antwoord. Vintersorg mag weer volledig los.

En hoe. Met dit vervolg op het klassieke debuut overtreft Vintersorg een groot deel van zijn discografie met gemak. Persoonlijk vind ik alles van de Zweed uitstekend te pruimen, maar deze schijf is toch wel even wat anders. Allereerst valt op dat Till Fjälls, Del II stukken toegankelijker is dan alle cd's die na Cosmic Genesis zijn verschenen. Met uitzondering van een handvol riffs en wat keyboardtapijten blijven de progressieve ambities beteugeld. Op deze schijf draait alles om de liedjes. IJzersterke liedjes die maar niet willen vervelen.

Opener Jökelväktaren hakt er als vanouds in, met een prachtige wisselwerking tussen agressieve krijszang en de hemelse, heldere vocalen van Hedlund. De hele plaat lang duelleert hij bijzonder fraai met zichzelf. Toonzetting en thematiek doen inderdaad denken aan de eerste drie albums. Ritmiek blijkt net als vroeger enigszins ondergeschikt aan melodieuze invulling. Die melodieën zijn stuk voor stuk heerlijk. Draai voor de aardigheid En Väldig Isvidds Karga Dräkt en luister eens naar dat fraaie Moonsorrow-achtige samenspel tussen keyboard en gitaar waar de track mee opent. Zodra de zang invalt, is het alleen maar meer genieten geblazen.

Valt er dan niets te zeiken? Eigenlijk niet echt. Al had de sound wat dynamischer gemogen. Till Fjälls, Del II is namelijk een typisch product van deze tijd. Een typisch product van de loudness war, zoals dat heet. De eigen productie en mix zijn werkelijk uitstekend, maar de master van het gebeuren zit tegen het plafond, waardoor elke noot hetzelfde volume heeft meegekregen. Een meerderheid van luisteraars stoort zich er waarschijnlijk niet aan, maar ik blijf er toch op hameren dat dynamiek beter werkt dan een opgepompt gebeuren. De luide klank wordt na verloop van tijd toch wat vermoeiend, zeker bij een dubbel-cd als deze.

Dit productionele gedoe doet er verder niets aan af dat Till Fjälls, Del II misschien wel de beste plaat van Vintersorg tot nu toe is. Ja, inderdaad, zo goed is deze plaat namelijk. De afwisseling tussen stevige, licht-progressieve metal, (serieuze) folkmelodieën en blackmetaluitbarstingen heb ik zelden ergens beter gehoord. Komt bij dat de zang van een enorm hoog niveau is. In het verleden liet de man in kwestie het hier en daar wel een beetje afweten, maar nu is elke noot raak. Deze cd is niets minder dan geweldige luisterervaring. Welkom terug!

Tracklist:
Cd 1:
1. Jökelväktaren
2. En Väldig Isvidds Karga Dräkt
3. Lavin
4. Fjällets Mäktiga Mur
5. Obygdens Pionjär
6. Vinterstorm
7. Tusenåriga Stråk
8. Allt Mellan Himmel Och Jord
9. Vårflod

Cd 2 - Tillbaka Till Källorna:
1. Tillbaka Till Källorna
2. Köldens Borg
3. Portalen
4. Svart Måne