Beter laat dan nooit. Dat geldt zowel voor deze review als het uitbrengen van de plaat zelf. De bedoeling was dat de derde full-length van Kvelertak er al eerder zou komen, maar de release liet wat langer op zich wachten omdat de heren een aanbod voor een tour met Slayer niet af konden slaan.

Nattesferd is de eerste plaat zonder Kurt Ballou (Converge) achter de knoppen. De bandleden hebben zelf voor de opnamen en de productie gezorgd met enige hulp van technicus Nick Terry (Turbonegro, The Libertines). Bovendien hebben ze de songs live opgenomen en dat pakt erg goed uit. Het geheel klinkt organisch, alsof je naar een band aan het luisteren bent die live in het oefenhok aan het spelen is.

Het is tevens de meest melodieuze release van het zestal muzikanten. Het album opent nog wel met vertrouwde black metal in Dendrofil For Yggdrasil en ook in het veelzijdige Berserkr keert die stijl van spelen terug, maar ook daarin zijn er elementen van andere stijlen (zoals NWOBHM) in verwerkt. Elders komen veelvuldig punkrock (het titelnummer en Bronsegud "about sacrificing children to Moloch") en classic rock (het memorabele Svartmesse en catchy Ondskapens Galakse) aan bod. Namen die te binnen schieten zijn Boston, Van Halen, Thin Lizzy, Kiss, Cheap Trick, Rainbow en Black Sabbath.

Erlend Hjelvik zorgt met zijn extreme vocalen in het Noors voor een agressieve touch, maar ze zijn iets minder fel dan op voorganger Meir (2013). Verder zijn het vooral de gitaarlijnen van Bjarte Lund Rolland, Maciek Ofstad en Vidar Landa die de toon bepalen. De riffs grijpen veelal terug op de jaren zeventig en tachtig, zoals voorgenoemde bandnamen reeds doen vermoeden. De Thin Lizzy-achtige rocker 1985 is derhalve toepasselijk getiteld. Het deels instrumentale, bijna proggy Heksebrann blijft hangen, maar is met negen minuten wat aan de lange kant. Nekrodamus sluit het geheel op Sabbathiaanse wijze af.

Nattesferd is een heerlijke rock/metalplaat met een zwart randje. De oldschoolproductie past prima bij de nummers die oude tijden doen herleven. Het gave gitaarwerk herinnert soms wel letterlijk aan bepaalde nummers van genoemde inspiratiebronnen (Van Halen bij aanvang van Svartmesse), maar Kvelertak weet er elke keer een eigen draai eraan te geven. Deze plaat misstaat niet in een jaarlijst.

Tracklist:
1. Dendrofil For Yggdrasil
2. 1985
3. Nattesferd
4. Svartmesse
5. Bronsegud
6. Ondskapens Galakse
7. Berserkr
8. Heksebrann
9. Nekrodamus