Een van de doomreleases waar dit jaar naar uitgekeken is, is de nieuwe plaat van Lord Vicar. Introductie heeft deze band onder de liefhebbers van het genre niet nodig, maar de leken onder ons zijn misschien wel bekend met Reverend Bizarre. Daar is Lord Vicar uit ontsproten. De basis is dus goed en dat is een van de redenen waarom Fear No Pain en in iets mindere mate Signs Of Osiris tot de klassiekers gerekend worden.

Maar liefst vijf jaar hebben we moeten wachten op Gates Of Flesh. Dat er nieuw werk aan zat te komen, leerden we vorig jaar, toen Lord Vicar ineens weer een Europese tour ondernam. Zelfs Reverend Bizarre-veteraan Albert Witchfinder was daarbij aanwezig. Hij is alleen niet te horen op dit album. Jammer, want misschien had hij Gates Of Flesh van de juiste impulsen kunnen voorzien. Hoewel het nieuwe album verre van slecht is, kan ik mezelf er maar moeilijk toe zetten om het op te zetten.

Het is altijd lastig om aan te geven waar het probleem dan precies ligt. Misschien zijn er wel meerdere oorzaken. Zo heb ik Chritus wel eens beter horen zingen. Hij klinkt niet zo wanhopig en dramatisch als ik van hem gewend ben. De riffs zijn eerlijk gezegd ook niet zo spannend, om maar te zwijgen over de teksten. Gates Of Flesh heeft het allemaal net niet, terwijl Birth Of Wine en Leper, Leper potentieel goede songs zijn. Het mag allemaal wel een tandje harder. Zou het komen doordat de heren een jaartje ouder worden? Hopelijk is het volgende album weer zo goed als vanouds.

Tracklist:
1. Birth Of Wine
2. The Green Man
3. A Shadow Of Myself
4. Breaking The Circle
5. Accidents
6. A Woman Out Of Snow
7. Leper, Leper