Realms Of Odoric is het twaalfde album van de Duitsers. Aan het recept is niet zo heel veel veranderd. De melodieën zijn wat puntiger, de agressievere passages wat harder en het tempo ligt weer wat hoger dan op het epische Eternal Defiance uit 2013. De productie is gelukkig een stuk beter en veel dynamischer dan op die schijf. De master van die cd was zo belachelijk hard, dat de muziek soms bijna krakend de speakers uit knalde. Niets van dat alles nu. Realms Of Odoric is weliswaar steviger, maar gelukkig subtieler in productionele zin.
De nieuwe plaat bevat ruim drie kwartier nieuwe muziek. Lekkere muziek, want in de vorm van onder meer The Hunter's Horde en de prima single Pictish Pride staan er weer uitstekende songs op. Nummers die gekenmerkt worden door mooie, Keltisch aandoende melodielijnen, stevige deathmetalstukken en wonderschoon gitaarwerk. De solo's zijn spaarzaam, maar elke track bevat wel een mooie gitaarlijn die je bij de strot grijpt. Suidakra laat zich gelukkig niet verleiden tot schaamteloze huppelstukken, zoals veel Scandinavische folkmetalbands dat doen. De sfeer is ook op deze plaat vrij duister en melancholisch.
Misschien dat ik bij Suidakra een tikje bevooroordeeld ben. De groep zorgde er immers samen met onder meer Iron Maiden en Children Of Bodom voor dat ik van metal ging houden. Maar ik kan met alle wil van de wereld geen slechte nummers ontdekken. De compacte songs steken weer goed in elkaar, instrumentaal en vocaal is de boel dik in orde, de productie is met sprongen vooruitgegaan en het artwork ziet er vertrouwd en mooi uit. Deze ervaren rotten weten inmiddels hoe je voor de dag dient te komen. Het succes van de laatste jaren is gewoon dik verdiend. Ook op basis van deze nieuwe cd.
Tracklist:
1. Into The Realm
2. The Serpent Within
3. The Hunter's Horde
4. Creeping Blood
5. Undaunted
6. Lion Of Darcania
7. Pictish Pride
8. On Roads To Ruin
9. Dark Revelations
10. Braving The End
11. One Against The Tide
12. Cimbric Requiem
13. Remembrance
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
