Anvil is een band waar veel mensen een beetje van zijn gaan houden in de afgelopen jaren. Dit heeft natuurlijk allemaal te maken met de documentaire Anvil! The Story Of Anvil uit 2008. Hierin zagen we een band die na een kickstart in de jaren tachtig inmiddels gedwongen was tot het spelen in kroegen voor anderhalve dronkaard en een paardenkop. Het enige wat zanger/gitarist Steve 'Lips' Kudrow en drummer Robb Reiner op de been hield, was hun onvoorwaardelijke liefde voor heavy metal.

De documentaire was een enorm succes en het duo, aangevuld met toenmalige bassist Glenn Five, stond na 25 jaar eindelijk weer in de spotlights. Anvil speelde sindsdien grotere shows, verscheen op de betere festivals en de nieuwe releases werden weer opgepikt door de media. Anvil Is Anvil is inmiddels het derde album sinds de grote wederopstanding van de band en nummer zestien in totaal.

Voor dit nieuwe hoofdstuk heeft Anvil weer een nieuwe bassist in de gelederen: Chris Robertson. Hij is de opvolger van Sal Italiano, die het na twee jaar alweer voor gezien hield. De positie van bassist is dan ook het enige wat met regelmaat verandert bij de band. Immers, de sound is sinds het begin van de jaren tachtig nagenoeg intact gebleven en bij Anvil Is Anvil is dat niet anders.

Het album opent met het onverklaarbare piratenlied Daggers And Rum, waarna het gas er iets meer op gaat met Up, Down, Sideways. Wanneer een nummer iets meer tempo heeft, dan klinkt het al gauw weer alleraardigst. Dit geldt vooral voor Runaway Train, waar dat lekker doorstoomt, een lekkere gierende solo bevat en ook de zang van Lips veel beter uit de verf komt. Dit laatste geldt echter alleen voor de snellere nummers. Hij mag sowieso al niet de beste zanger ooit zijn, maar bij Gun Control en vooral Zombie Apocalypse is het niveau toch vaak tenenkrommend.

Anvil Is Anvil bestaat bijna louter uit dertien-in-een-dozijn heavy metal. De originaliteitsprijs zal het trio nooit winnen en de enige variatie op de plaat is de afwisseling van snellere nummers met langzamere tracks. Anvil is voornamelijk een relikwie uit een andere tijd en heeft zich sinds de jaren tachtig nooit verder ontwikkeld op muzikaal gebied. Deels is het bewonderenswaardig dat de band zich ongevoelig toonde voor trends en altijd dezelfde stijl is blijven hanteren, maar anderzijds is het wel de reden waarom de band na de beginjaren al snel uit het oog werd verloren.

Mocht je een verstokt fan zijn van Anvil, een groot liefhebber van de vroege jarentachtig-sound of als je gewoon houdt van cultbands, dan kun je met Anvil Is Anvil nog wel uit de voeten. Behoor je niet tot één van deze drie categorieën, dan zal je weinig missen als je deze plaat laat liggen. De gunfactor mag dan wel groot zijn voor deze band, maar meer dan een krappe voldoende zit er simpelweg niet in.

Tracklist:
1. Daggers And Rum
2. Up, Down, Sideways
3. Gun Control
4. Die For A Lie
5. Runaway Train
6. Zombie Apocalypse
7. It’s Your Move
8. Ambushed
9. Fire On The Highway
10. Run Like Hell
11. Forgive Don’t Forget