Het debuut I Am Anonymous van de vriendengroep die Headspace vormt, is nog altijd een van de sterkste progressieve rockplaten van 2012. De plaat is goed uitgedacht met bijzonder sterk gebalanceerde songs, die knap in elkaar zitten, soms klinken als warme luisterliedjes, maar tegelijkertijd zeer gelaagd zijn en uitnodigen tot vele luisterbeurten. Wat wil je ook met een band die bestaat uit Damian Wilson (zang), Adam Wakeman (keyboards), Pete Rinaldi (gitaar) en Lee Pomeroy (bas). De term supergroep schiet je al snel te binnen bij het lezen van dit lijstje namen. Drummer Richard Brook is op vervolgplaat All That You Fear Is Gone vervangen door Adam Falkner, omdat hij voorrang moest geven aan andere zaken, maar het effect daarvan op het geluid van Headspace is miniem.

Na zo’n sterk debuut met deze muzikanten is het niet heel verrassend dat All That You Fear Is Gone wederom een bijzonder sterk album is geworden. Net als de voorganger heeft het een concept, dat dit keer draait om groepsprocessen en het onvermogen om als grote groepen het individu in te dammen of te beheersen. Het is materie die aanzet tot denken en dat wordt uitstekend verbeeld via de uitdagende muziek. Net als het debuut bestaat All That You Fear Is Gone uit een samenraapsel van stijlen. Traditionele progressieve rockelementen komen naar voren, maar er is metal, southern rock, jazz en meer. De bandleden hebben samen een enorme berg ervaring in verschillende genres en dat hoor je duidelijk terug op deze plaat. Songs kunnen liefdevol en ingetogen beginnen en zich vervolgens ontwikkelen tot een enorm bombastisch spektakel, om daarna te verworden tot een mellow geheel waarbij je je in een trance begeeft.

Wellicht dat die hoeveelheid van stijlen in de hand is gewerkt door de manier waarop de nummers tot stand zijn gekomen, want elk bandlid heeft in afzondering van de anderen het materiaal geschreven en dat doorgestuurd naar de overige leden. Die manier van werken is niet zonder risico, maar heeft in dit geval zijn vruchten afgeworpen. Ondanks dat het losse stukken muziek waren, klinken de nummers organisch en is er eigenlijk geen verschil te horen met groepen die gezamenlijk de studio induiken. Het is daarnaast knap dat ondanks dat er muzikaal van alles gebeurt en melodieën en ritmes soms vrij complex zijn, de groep het voor elkaar heeft gekregen om de muziek toch toegankelijk te laten klinken. Misschien dat het warme stemgeluid van Damian Wilson hierbij een rol speelt, want dat vertrouwde geluid leidt de luisteraar moeiteloos van innige ballades naar messcherpe progrocksongs die wat meer aandacht vereisen.

Hoogtepunten zijn er in de vorm van Polluted Alcohol, Road To Supremacy en The Science Within Us, maar eigenlijk kent deze plaat geen mindere momenten. Daarnaast krijg je als luisteraar flink waar voor je geld, want met een speelduur van 72 minuten neemt de groep de tijd om zijn muzikale verhaal te doen. All That You Fear Is Gone maakt de hoge verwachtingen die volgen na het uitstekende debuut dan ook ruimschoots waar. Bovendien is de groep van zins om dit jaar nog op tournee te gaan. Voor liefhebbers van progressieve rock is dit album en het nieuws van een mogelijk optreden iets om naar uit te kijken.

Tracklist:
1. Road To Supremacy
2. Your Life Will Change
3. Polluted Alcohol
4. Kill You With Kindness
5. The Element
6. The Science Within Us
7. Semaphore
8. The Death Bell
9. The Day You Return
10. All That You Fear Is Gone
11. Borders And Days
12. Secular Souls