In de tien jaar tussen Leere en Zwang lijkt er niet bijster veel veranderd. Vier lange, behoorlijk goed in elkaar zittende, maar ook niet echt opvallende blackmetalnummers krijgt de luisteraar voor de kiezen, qua lengte uiteenlopend van acht tot twaalf minuten. Het materiaal bevindt zich in de DSBM-hoek (denk qua sound aan bands als Nyktalgia, Abyssic Hate, Wedard en Wigrid), maar gelukkig zonder het enorme simplisme dat dit genre vaak kenmerkt. Zo ligt het tempo over het algemeen hoger dan bij andere depribands. Het kille, ijzige stemgeluid van vocalist (en multi-instrumentalist) R. – sinds jaar en dag het enige bandlid - klinkt bovendien overtuigend. De nummers zitten qua opbouw redelijk professioneel in elkaar. Vooral Zwielichttortur smaakt dankzij zijn fraaie, terugkerende melodielijn naar meer. Ook het vrij venijnige Durch Verbrannte Augen ontpopt zich als een prima track.
Toch is er – ook na meerdere luisterbeurten – eigenlijk helemaal niets dat ervoor zorgt dat Kältetod zich echt weet te onderscheiden van de talloze andere bands die in dezelfde vijver vissen. De kwaliteit ligt gelukkig beduidend hoger dan bij de vele zolderkamerprojectjes die dit genre bevolken. Tegelijkertijd is Kältetod ook echt zo’n band die te weinig ‘extra’s’ biedt om echt in positieve zin op te vallen. Het eindresultaat is dat Zwang een plaat is die fijn wegluistert en voldoende kwaliteit biedt voor de liefhebbers van dit genre, maar waarschijnlijk niet al te vaak in mijn cd-speler te vinden zal zijn.
Tracklist:
1. Δz
2. Zwielichttortur
3. Durch Verbrannte Augen
4. Leidenstreue
