Splits komen niet vaak voor, maar wat opvalt is dat het steeds vaker ‘versus’plaatjes worden. Eind vorig jaar besprak ik de RAM vs. Portrait-split, waarop deze twee Zweedse heavy metalacts de symbolische strijd met elkaar aangingen. Ditmaal is het een Noors onderonsje met de vrij bijzondere naam Elektriske Skrekkøgler Og Forhistoriske Framtidsfabler. In de ene hoek hebben we Tusmørke, dat steeds meer naam maakt als obscuur psychedelisch folkrockbandje en in de andere hoek staat Spectral Haze dat tot nu toe niet bepaald onverdienstelijk spacerock speelt.

De speelduur is vrij eerlijk verdeeld. Spectral Haze heeft weliswaar maar een nummer aangeleverd, maar die klokt ruim zeventien minuten. Tusmørke pikt iets meer tijd in. Met drie nummers overigens, die samen rustig een EP hadden kunnen vormen. Wat de band laat horen, is niets meer dan een logische volgende stap. De band gaat vrolijk verder met het opzoeken van de grenzen. Demonologi is een fantastische opener dat gerust op Riset Bak Speilet had kunnen staan. Het rituele karakter is er overigens niet minder op geworden. Dat hoor je in de teksten, maar ook in het veelvuldig terugkerende shamanengezang. Vanwege het vele gebruik van de dwarsfluit en de keyboards dwalen mijn gedachten nog wel eens af naar onze eigen progrocklegende Focus. Tusmørke blijft echter dichter bij de natuur en is hard op weg om een van de belangrijkste acid folkrockbands van dit moment te worden. Empathy For The Evil komt dicht bij middeleeuwse duivelsverering. Het roept bij ondergetekende beelden op van een eeuwenoude heksensabbat. Zoals sommigen hopelijk al van Tusmørke gewend zijn, zit de muziek vol met eigenaardigheden en onvervalste psychedelica. Na vele luisterbeurten blijf je nieuwe dingen ontdekken en dat is een kwaliteit waarover helaas maar weinig bands beschikken.

En dan is het de beurt aan Spectral Haze. Het is lastig om een band te beoordelen op één track. Skallen duurt dus ruim een kwartier. Het klinkt wel iets anders dan ik wat ik me van Spectral Haze kan herinneren. Hier weten de heren een perfecte mix te vinden tussen Black Sabbath en Hawkwind. Het is zwaar en traag, maar ook wel erg spacy. Het is dan ook een lange ruimtereis, waarbij af en toe de lage stem van Spacewülff voorbijzweeft. Er gebeurt veel en dat maakt de muziek interessant. Zo erg zelfs dat ik me ga afvragen waarom ik het vorig jaar verschenen I.E.V.: Transmutated Nebula Remains niet meer aandacht heb gegeven. De indruk heerst dat beide bands beter kunnen, maar dat neemt niet weg dat dit een mooi product geworden is.

Tracklist:
1. Tusmørke - Demonologi
2. Tusmørke – Empathy For the Evil
3. Tusmørke – Reptilhjernen Vet
4. Spectral Haze - Skallen