“Beg to differ, beg to differ”…Het refrein van het titelnummer blijft al jaren in mijn hoofd rondzingen. Het is zo aanstekelijk dat ik er echt iets mee moet doen om het kwijt te raken. Bovendien ben ik benieuwd of de rest van het album, dat dit jaar het vijfentwintigjarig jubileum viert, net zo goed blijft hangen als deze Headbangers Ball-hit. Reden genoeg om de plaat eens goed te beluisteren en aan een review te onderwerpen.

Prong pakte in 1990 de zaken anders aan dan de meeste bands dat destijds deden en verdiende daarmee een deal met het grote Epic Records. De formatie combineerde thrash, NYC hardcore, rock, funk, groovy metal en punk tot een ondefinieerbare eigen stijl. De Amerikanen waren daarmee van invloed op bands als Korn, Slipknot, Demon Hunter en Nine Inch Nails. Desondanks kregen Tommy Victor, Mike Kirkland en Ted Parsons nooit de waardering van het publiek die ze zelf meenden te verdienden. Beg To Differ en Lost And Found waren wel af en toe te zien op MTV’s Headbangers Ball, maar verder bleef het materiaal in vergelijking met tijdgenoten relatief onderbelicht. Dat kwam onder andere doordat andere thrashbands met toegankelijker of sterker materiaal op de proppen kwamen. Bovendien was de grunge sterk in opkomst.

Het titelnummer en Lost And Found behoren echter tot de hoogtepunten van dit album en daar blijft het niet bij. De plaat begint direct sterk met een sterke combinatie van thrash à la Testament en NYC hardcore in For Dear Life. Ook Take It In Hand gaat lekker stevig van start en is thrashgerelateerd, maar bevat een bijzondere switch naar doom die niet iedereen zal waarderen. Een bijzondere combinatie dus, die tot dan toe ondenkbaar was en die zijn er wel meer en daarmee opende de band deuren voor anderen. Het atmosferische Your Fear kijkt zelfs vooruit op Angel Dust van Faith No More.

Niet dat die klassieker qua niveau geëvenaard wordt trouwens, want met name Right To Nothing, Prime Cut en Just The Same weten minder te overtuigen. De wat klinisch aandoende productie is daar mede debet aan. Vooral het drumgeluid staat iets te nadrukkelijk in de mix terwijl de riffs in de stripped down benadering wat nadrukkelijker op de voorgrond hadden mogen staan.

Desondanks is Beg To Differ wel een lekkere plaat om er eens bij te pakken. Met de bijzondere combinatie van stijlen wijkt deze release af van de doorsnee thrash en hardcore die eind jaren tachtig en begin jaren negentig populariteit genoten. Het album en Prong zelf hebben mede daardoor altijd in de schaduw gestaan van de grote namen. Te complex voor de grote massa wellicht, maar wel geliefd bij een selecte groep fans en bovendien opende het deuren voor anderen. De band leverde nadien ook nog sterke albums af in de vorm van Cleansing (1994) en recentelijk nog Ruining Lives (2014). Deze releases vormen samen met Beg To Differ toch wel de top drie van deze eigenzinnige formatie.

Tracklist:
1. For Dear Life
2. Steady Decline
3. Beg To Differ
4. Lost And Found
5. Your Fear
6. Take It In Hand
7. Intermenstrual, D.S.B.
8. Right To Nothing
9. Prime Cut
10. Just The Same
11. Third From The Sun