Het Canadese Sepulchral Productions heeft weer wat moois voor ons in petto. Het blackmetallabel heeft de laatste jaren een uitstekende undergroundreputatie weten op te bouwen met bands als Forteresse, Gris, Sombres Forêts, Monarque en Borgne, om er maar een paar te noemen. Het label heeft dus een neusje voor kwaliteit. Het maakt mij dan ook benieuwd naar materiaal van het eveneens uit Canada afkomstige Déletère, waarvan deze maand het debuutalbum Les Heures De La Peste verschijnt.

De eerste kennismaking met het gezelschap uit Quebec (niet te verwarren met de gelijknamige blackmetalband, óók uit Quebec) bevalt goed. De muziek wordt door slechts twee personen verzorgd. Zo neemt Atheos de gitaar- en baspartijen voor zijn rekening, terwijl de vocalen, drums en keyboards op het conto van Thorleïf komen. Hoewel het brakke lo-fi-geluid, waarmee mijn digitale promo-exemplaar is gezegend (128kbs, voor een extra 'kultgehalte'?), geen recht doet aan het lekker scherpe en vinnige gitaargeluid, wordt al snel duidelijk dat dit duo weet waar het mee bezig is. De krachtige, met een licht orthodoxe saus overgoten black metal doet onmiskenbaar Canadees aan en vertoont vooral raakvlakken met Monarque. Niet zo gek overigens, aangezien Atheos ook in die band opereert. Daarnaast waart er een zweem Forteresse (Crepuscule D'Octobre) door de muziek.

De combinatie van lichte keyboards met razendsnelle black metal zorgt bij vlagen voor een bijzonder geluid. Vooral Laudes - Credo IIen Prime - Exitiabilis Venatus klinken daardoor behoorlijk intens. Ook qua vocalen klinkt Déletère alles behalve mat. De afwisseling tussen een orthodoxe krijs en een huiveringwekkend, ijzig gekerm levert een imponerende vocale prestatie op. Er zijn ook momenten op Les Heures De La Peste waarbij Déletère voor een wat tragere en meer slepende aanpak kiest, zoals op Tierce - Aux Thaumaturges Égarés, Une Étoil... en het begin van Sexte - Une Charogne Couronnée De Fumier. Maar dan blijkt toch al snel dat deze band het best uit de verf komt als het tempo furieus hoog wordt gehouden.

Hoewel Déletère zeker niet als een beginnend bandje meer klinkt, ontbreekt toch het echte vakmanschap om van een topplaat te spreken. Met name richting het einde van dit album valt op dat de groep de aandacht niet volledig weet vast te houden. Uiteindelijk blijft Les Heures De La Peste dan ook een stapje achter bij het materiaal van bovengenoemde bands. Het eindoordeel is ruim voldoende, maar in de weelderig bloeiende Canadese scene is tegenwoordig meer nodig om écht op te vallen.

Tracklist:
1. Matines - Portepeste
2. Laudes - Credo II
3. Prime - Exitiabilis Venatus
4. Tierce - Aux Thaumaturges Égarés, Une Étoil...
5. Sexte - Une Charogne Couronnée De Fumier
6. None - Le Lait De L'Essaim
7. Vêpres - Architectes De La Peste
8. Complies - Une Garce Vénale En Majesté