Een van de bands die op de komende editie van Cityrock (Leeuwarden) speelt, is Red Vultures. Deze rockband uit Hilvarenbeek is bij sommige lezers wellicht bekend. De roodkopgieren die de line-up vormen, hebben namelijk al de nodige vlieguren en bestemmingen achter de rug. Zanger/oprichter Tony de Bruijn en bassist/medeoprichter Patrick de Kok hebben in Vals Licht gespeeld, gitarist Daan Janzing zat net als laatstgenoemde in My Favorite Scar en drummer Mike Coolen kennen we van Within Temptation. Nadat de heren elkaar vonden en het al snel eens waren over de muzikale richting, doken ze eind vorig jaar de studio in. Ze kwamen naar buiten met het eerste volledige album Damn Pretty, dat via het eigen Selfie Records werd uitgebracht.

Op deze plaat staan vijf nieuwe nummers en zes oudere nummers. Vanaf de eerste tonen doet de ‘badass rock’ me denken aan Foo Fighters. Zowel de zanglijnen van Tony als de muziek hebben veel weg van Dave Grohl & co. Ook zijn de invloeden van Nirvana, Queens Of The Stone Age en Soundgarden en de jaren zeventig goed te horen. Origineel is het dus niet, maar de energieke no-nonsense-rock ligt lekker in het gehoor. Dat komt met name door de pakkende refreinen. Die van Waiting (dat rijp is om als single te verschijnen) en de single Slave kun je al tijdens de eerste luisterbeurt meezingen en mede daardoor weet de muziek de aandacht aardig goed vast te houden.

De kracht van Red Vultures zit 'm dus met name in de energieke eenvoud. Verwacht geen technische hoogstandjes zoals solo's of complexe ritmiek. Wel is er nog een aardige bijdrage op orgel van Jimmy (The Black Marble Selection), de zoon van Patrick. Pakkende refreinen, catchy hooks en een stevig rockende ritmesectie kenmerken de songs van de Brabanders. Ze hebben stuk voor stuk wel herkenbare momenten en zitten bovendien goed in elkaar. Sharks springt er qua compositie licht bovenuit.

Toch weet de plaat me niet over de gehele lengte te boeien. Met name op de tweede helft staan de wat minder spannende nummers. Deze zijn al eerder uitgebracht op ep. Ze zijn wel aardig, maar hebben niet de power en positieve vibe van eerdergenoemde tracks (een positieve uitzondering is Feet On The Ground). Daarnaast had de akoestische song wat mij betreft achterwege mogen blijven. Tony schiet daar vocaal iets uit zijn slof. Tijdens de rest van het album zingt hij overigens prima.

Damn Pretty is dus een aardige, energieke rockplaat met catchy tracks. Red Vultures is geen hoogvlieger, maar weet ongetwijfeld met meerdere tracks liefhebbers van rock uit de jaren negentig en -zeventig te pakken. De muziek leent zich uitstekend voor festivals en ook de releaseshow was een succes, dus dat belooft veel goeds voor de gigs, waaronder die op Cityrock.

Tracklist:
1. The Sound Of The Homeless Man
2. Slave
3. New York
4. Waiting
5. Beam It Up
6. Sharks
7. Long Gone Enemy
8. Feet On The Ground
9. Man In A Tree
10. Beautiful Nails
11. Jane
12. Wanna Break Out (bonus track)