De Zweedse metalformatie Machinae Supremacy is vooral bekend geworden dankzij het unieke gebruik van een SID-chip als toetsenpartij. Dit unieke geluid, dat direct warme herinneringen oproept aan de Commodore 64 en die fijne jaren tachtig, domineert de muziek, en is op dit Phantom Shadow uit 2014 nog net zo nadrukkelijk aanwezig als op het eerdere werk. En hoewel het aangemerkt kan worden als gimmick, verricht dat unieke geluid ook op deze vijfde plaat weer wonderen.
Deze meest recente schijf telt maar liefst zestien songs die voor de liefhebbers samen een futuristisch verhaal vertellen. Dat is inhoudelijk natuurlijk allemaal aardig, maar uiteindelijk gaat het er vooral om hoe het klinkt. Hoewel er aan het recept van Machinae Supremacy weinig is veranderd, is Phantom Shadow een plaat die vooral moet groeien om er volledig in op te gaan. De schijf bevat enkele zeer pakkende nummers, zoals The Villain Of This Story, maar is als geheel minder catchy dan voorganger Rise Of A Digital Nation uit 2012. Wellicht dat dit te maken heeft met het concept, want Phantom Shadow is een plaat waar je niet even een nummertje van pakt, maar het liefst van begin tot einde luistert. De SID-chip is zoals gezegd nog in hoge mate aanwezig en krijgt ook dit keer weer ruimschoots de gelegenheid tot schitteren in spectaculaire solo's en meeslepende, begeleidende partijen. Dat is vooral zo tijdens het ijzersterke The Bigger They Are The Harder They Fall.
Machinae Supremacy laat echter ook goed horen, dat zij meer zijn dan een band met een uniek trucje alleen. De nummers zitten goed in elkaar en het vakmanschap spat van deze plaat af. Niet alleen tijdens de interessante toetsenpartijen, maar ook het gitaarwerk is weergaloos en voorzien van een aanstekelijke dosis energie. Bovendien mogen ook de kunsten van zanger Robert Stjärnström niet onvermeld blijven. Zijn geluid is net als dat van de chip uniek in metalland en veel bands zouden er niet over peinzen om zich over te geven aan zijn stembanden vanwege het karakteristieke, ietwat nasale, zeikerige geluid. Voor een aantal mensen zal hij dan ook de zwakste schakel van het vijftal zijn, maar tegelijkertijd bezit zijn stem zoveel karakter en is dermate uniek en passend bij de rest van het geluid, dat het na een initiële reactie van verrassing, het plaatje volledig passend maakt.
Toch zijn er ook wat kleine punten van kritiek, zo haalt de ballad Europa aan het begin van de plaat de vaart eruit en lijkt dit het eerste obstakel te vormen om volledig in deze schijf op te gaan. Nu is dat vooral tijdens een eerste luisterbeurt het geval en komt die kritiek na een aantal luisterbeurten eigenlijk te vervallen. Een ander punt is dat de zang, ondanks mijn eerdere lofuitingen, soms toch niet helemaal uit de verf lijkt te komen. Die momenten zijn echter zo sporadisch, dat het amper het vermelden waard is.
Phantom Shadow is wellicht de meest gedurfde onderneming van de groep tot nu toe. Zoals gezegd is de plaat in tegenstelling tot eerder materiaal wellicht minder toegankelijk en moet hij eerst wat groeien om er volledig van te kunnen genieten. Wanneer het kwartje eenmaal gevallen is, blijkt de moeite niet voor niets te zijn geweest, en is het niet alleen de meest gedurfde onderneming, maar wellicht ook de meest interessante. Phantom Shadow klinkt als de plaat van een band die zijn geluid en kunnen volledig benut en dat ook nog eens perfect op plaat weet te krijgen.
Tracklist:
1. I Wasn't Made For The World I Left Behind
2. The Villain Of This Story
3. Perfect Dark
4. Europa
5. Throne Of Games
6. Meanwhile In The Hall Of Shadows
7. Phantom Battle
8. Captured (Sara's Theme)
9. Renegades
10. Beyond Good And Evil
11. The Second One
12. Redemption Was Never Really My Thing
13. The Bigger They Are The Harder They Fall
14. Versus
15. Mortal Wound (Skye's Requiem)
16. Hubnester Rising
