De reünies die me nog het meest verrast hebben, zijn degene waarvan ik nul komma nul verwachtingen had. Dat zijn de bands die nooit groot zijn geweest en in veel gevallen geen album uitgebracht hadden. Herinner je je Hell nog? Juist, zij brachten in de afgelopen jaren twee klappers van jewelste uit. Ooit gehoord van Sorcerer? Vast niet, want deze Zweedse band kwam begin jaren negentig nooit verder dan enkele demo’s en een kleine schare fans. Toch is dit de volgende heavy-/doom metalband waar je absoluut rekening mee moet gaan houden.

Sorcerer had bij ondergetekende slechts een half nummer nodig om diepe indruk te maken. Je hoort het namelijk al meteen: vlammende solo’s, een sterke sfeer en vlijmscherpe zang! Waarom heeft deze band in godsnaam stilgezeten in de afgelopen 25 jaar!? Wat hebben we al die tijd moeten missen? Oké, Sorcerer is officieel weer vijf jaar actief en de line-up bevat een paar ervaren rotten die verledens hebben in bands als Therion, Tiamat en Lion’s Share, maar toch. Als je niet beter zou weten, dan zet je In The Shadow Of The Inverted Cross op en zou je denken dat je naar een stel enthousiaste jonge honden zit te luisteren.

Het lijkt wel alsof Sorcerer vanwege de verloren tijd iets goed wil maken. Iedere seconde wil de band indruk maken. Anders Engberg valt op als fenomenale zanger. Wat grappig is, is dat ik steeds weer aan andere zangers moet denken als ik probeer zijn zangstijl te plaatsen. In de lagere regionen herken ik Brian Balich van Argus, maar wanneer Anders helder zingt, schieten me vooral zangers als Robert Lowe (ex-Candlemass, Solitude Aeturnus), Tony Martin (ex-Black Sabbath) en Tom Phillips (While Heaven Wept) te binnen. Stuk voor stuk ijzersterke zangers van minstens zulke goede bands. Het goede nieuws is dan ook dat Sorcerer niet onderdoet voor deze topacts.

Het songmateriaal is om van te smullen. De zuurpruimen onder ons keuren het af, omdat het niet origineel is, maar wie bovengenoemde bands een warm hart toedraagt en vooral meer wil, kan dit album blind aanschaffen. Sorcerer presenteert het ene epos na het andere. Ik voel me als een kind in een snoepwinkel. Het loodzware, melancholische Sumerian Script kan me niet lang genoeg duren, maar aan de andere kant wacht Lake Of The Lost Souls met prachtige melodieën en dito bravoure waar Leif Edling jaloers op mag zijn. The Gates Of Hell nodigt uit tot meezingen. Het heeft zelfs iets opvallend vrolijks en met Pagan’s Dance trekt Sorcerer alles uit de kast om de plaat op doomwaardige wijze af te sluiten.

De manier waarop deze tovenaar een geweldige plaat uit de hoge hoed tovert, verdient niets minder dan een diepe buiging. In The Shadow Of The Inverted Cross heeft alvast een plaatsje in mijn jaarlijst gereserveerd. Iedere liefhebber van heavy- of doom metal moet toch zeker hetzelfde overwegen.

Tracklist:
1. The Dark Tower Of The Sorcerer
2. Sumerian Script
3. Lake Of The Lost Souls
4. Excorcise The Demon
5. In The Shadow Of The Inverted Cross
6. Prayers For A King
7. The Gates Of Hell
8. Pagans Dance