Er zijn meerdere bands met de naam Ethereal en dat leidt tot verwarring. Veelal wordt de naam veranderd op het moment dat een band internationale bekendheid krijgt. Het meest bekende voorbeeld hiervan is Lacuna Coil, maar soms wordt een andere keuze gemaakt. Eind vorig jaar kwam het album Pendular uit van de Nederlandse band Ethereal en nu is het de beurt aan de Britse blackmetalband Ethereal.

Opus Aethereum is het eerste full-length van de band uit Liverpool. Na een eerste ep in 2005, namen ze een pauze van zes jaar. In 2011 brachten ze opnieuw een ep uit, Revelation Beast. Na een aantal wisselingen in de bezetting, kroop de band uit de Britse underground en deelde het podium met grote namen als Dark Fortress, 1349 en Gorgoroth. In februari gaan ze op tournee met Marduk en Belphegor.

Wie zoekt naar originaliteit is bij deze band aan het verkeerde adres. Ethereal heeft gekozen voor een volledig blackmetalimago, inclusief beschilderde gezichten, pseudoniemen voor de bandleden en een onleesbaar, stekelig logo. Hoewel de promo van Candelight Records de band toeschrijft de blauwdruk van black metal te herdefiniëren, is daar naar mijn mening toch echt geen sprake van. Neemt niet weg dat Opus Aethereum een prima plaat is geworden.

Het dreigende, epische intro van de openingstrack Nomicon en de technisch perfect uitgevoerde riffs, roepen herinneringen op aan het album Eidolon van Dark Fortress. Dat mag overigens absoluut als een compliment worden opgevat. De vocalen van NAUT (Russell Naut Dobson) zijn top, vooral in Overwrite The Archetype. De melodieuze, symfonische klanken van Psalm Of The Deceiver en Aetherum doen me sterk denken aan Saille. Wat ik persoonlijk minder kan waarderen, is dat de synthesizers in iedere track erg nadrukkelijk aanwezig zijn. Vooral in Contorted Utopia is het toetsengeweld ronduit storend. Maar dat is slechts een kwestie van smaak en doet niets af aan de muzikale kwaliteiten van deze band.

Kortom: Opus Aethereum is een technisch goed verzorgde plaat geworden, maar het ontbreekt de heren aan creativiteit. Echter, wanneer je dat vergelijkt met andere bands in dit genre met hetzelfde probleem, moet gezegd worden dat Ethereal er wel positief uitspringt. Datgene wat ze doen, doen ze ook goed.

Tracklist:
1. Nomicon
2. Overwrite The Archetype
3. Unholy Ungodly
4. Psalm Of The Deceiver
5. Devouring The Forsaken
6. Contorted Utopia
7. Aethereum
8. Waking Death