De muzikale duizendpoot Chris Black is de laatste tijd vooral bekend dankzij zijn hardrockband High Spirits. Daarnaast heeft hij nog veel meer projectjes, waar Dawnbringer de opvallendste van is. Deze epicmetalband levert heldhaftige muziek op een minimalistische wijze. Hetzelfde idee als bands als Rhapsody en Blind Guardian, maar met veel beperktere middelen.

Een bewuste keuze van Black. Deze Amerikaan haalt metalmuziek uit elkaar, op zoek naar de kern, en zet het weer in elkaar. De essentie blijft wat het is, maar al het vet gaat van de botten. Resultaat zijn uitgeklede nummers met een kop en een staart. Geen gelanterfant met eindeloze gitaarsolo’s, orkesten en intro’s: nee, gewoon echte liedjes spelen.

Op de vorige plaat van Dawnbringer, met de spannende titel Into The Lair Of The Sun God, pakt die instelling erg goed uit. Het resulteert in spannende nummers met aanstekelijke riffs, opzwepende tempo’s, smaakvolle (en originele) solo’s, monotone, maar bezielde zang, met daaroverheen een mystiek sfeertje die het verhaal recht doet. Je voelt daadwerkelijk de gemoedstoestanden van de godsmoordenaar, de antiheld in het concept van het album.

Op de griezelig getitelde nieuwe langspeler Night Of The Hammer is Blacks minimalistische inslag hier en daar te ver doorgeslagen. Sommige nummers voelen echt kaal aan en komen iets te hardrockachtig over. In die gevallen wel saaie hardrock met een laag tempo, niet de enerverende snelle nummers die Black met High Spirits laat horen. Zijn zang (hij is de vocalist, drummer en bassist) klinkt op dit album sowieso zoals bij zijn hardrockproject: nogal lichtjes en monotoon, in plaats van de rauwe klanken op de vorige platen van Dawnbringer.

Er staan gelukkig ook een hoop goede liedjes op deze plaat, die ieder een heel eigen karakter hebben. Wat te denken van het heldhaftige Xiphias, het folkachtige One-Eyed Sister, waar Black klinkt als een Keltische bard, en Not Your Night, een hectisch nummer met driftige tremoloriffs. Bijna black metal, ook dankzij de voor verandering weer rauwe zang van Black. Niet minder opvallend is Funeral Child, een ode aan Mercyful Fate, inclusief King Diamond-esque vocalen. Spontaan en eigenzinnig, met emoties oproepende solo’s. Het gepassioneerde gitaarspel van de drie gitaristen (Scott Haskitt, Matt Johnsen en Bill Palko) is net zo essentieel voor Dawnbringer als Blacks eigen bijdrages.

Niet zo goed als voorganger Into The Lair Of The Sun God: daarvoor iseen aantal nummers te minimalistisch en te langdradig. Maar het gros van Night Of The Hammer is absoluut de moeite waard. Echte liedjes op een heavymetalbasis, die heel makkelijk van elkaar te onderscheiden zijn. Waar hoor je dat nog?

Tracklist:
1. Alien
2. The Burning Of Home
3. Nobody There
4. Xiphias
5. Hands Of Death
6. One-Eyed Sister
7. Damn You
8. Not Your Night
9. Funeral Child
10. Crawling Off To Die