Een druk baasje, die John Garcia. In de afgelopen jaren heb ik de naam van de voormalige Kyusszanger vaak voorbij horen komen, al was ik er niet altijd even gecharmeerd van. Zo was er het debuut van Vista Chino dat vorig jaar van mij 63/100 kreeg en sinds de review heb ik geen enkele behoefte gevoeld om de plaat nogmaals te luisteren. Zou zijn soloproject beter zijn geworden? De nieuwsgierigheid is er wel, maar de hoop niet echt.

John Garcia is geen man van verrassingen. De muziek op John Garcia is weliswaar directer dan bij Kyuss en Vista Chino het geval is, maar erg sterk is het niet. Het kan me beter bekoren dan Peace. Toch zal niemand hier nieuwe dingen horen. Dat is nieuws dat sommige mensen vast erg prettig zullen vinden, maar ik behoor toch tot de groep die daar minder gelukkig mee is. Behalve dat er geen nieuwe dingen te horen zijn, klinkt het eigenlijk ook allemaal erg makkelijk. Van iemand die tientallen jaren meedraait, zou je toch mogen verwachten dat hij weet hoe hij zijn publiek moet bespelen.

Kort gezegd is John Garcia gewoon niet bijzonder. Het staat vol met simpele rock en het geluid is dat van Kyuss en Vista Chino. Als het album volgestaan had met een nummer als 5000 Miles (nota bene geschreven door Danko Jones) had ik niet gemopperd. Dat klinkt dan wel erg lekker en doet vergeten dat John eigenlijk helemaal geen goede zanger is. Had Garcia het als singletje uitgebracht met My Mind op de B-kant, had niemand iets gemist. Degelijkheid troef, en dat maakt het (alle gastmuzikanten ten spijt) een luisterbare, maar vrij saaie plaat.

Tracklist:
1. My Mind
2. Rolling Stoned
3. Flower
4. The Blvd
5. 5000 Miles
6. Confusion
7. His Bullets' Energy
8. Argleben
9. Saddleback
10. All These Walls
11. Her Bullets' Energy