Niet voor niets staan Steve Vai en Yngwie Malmsteen op 1 en 2 in Tosin Abasi's top 10 beste albums. Het brein achter Animals As Leaders wordt wel het hedendaagse antwoord op deze meestergitaristen genoemd, en dat is niet zomaar. Met zijn custom made 8-snaar maakt hij samen met gitarist Javier Reyes een mengeling van prog, jazz, fusion, metal, rock en, hoe kan het ook anders, djent; maar dan wel instrumentaal. Dit doen ze op een dusdanig onnavolgbare, weergaloze wijze dat menig gitarist bij het horen van zulke vingercapriolen spontaan zijn instrument in de wilgen hangt. Dat weerhoudt dit trio, met Matt Garstka op drums, er echter niet van om door te gaan met wat Abasi in 2007 begon en intussen is de band toegekomen aan zijn derde album. Na de geweldige albums Animals As Leaders (2009) en Weightless (2011) zijn de verwachtingen dan ook torenhoog.

Gelukkig kan Mr. Abasi moeiteloos met die druk overweg, want met The Joy Of Motion heeft hij weer een meesterwerk afgeleverd. Dat begint al met opener Ka$cade, een voor Animals As Leaders' doen vrij directe en stevige metaltrack; maar dan 'the Abasi-way': geen simpele vierkwartjes dus. Nee, aan voorspelbaarheid en eenvoud heeft hij duidelijk een broertje dood. The Joy Of Motion staat dan ook weer bol van de rare maten en ritmes. Zonder te vervallen in notenneukerij! Mede dankzij de constructieve drums van Garstka groovet alles als een tiet en is het zelfs hier en daar onherroepelijk, heerlijk headbangen geblazen. Met name middels de bekkens geeft hij de luisteraar nog enigszins houvast in de ogenschijnlijke notenwirwar die Abasi op ons afvuurt. Het gaat dan ook nog wel even duren voordat dit album enigszins behapbaar wordt, maar deze plaat is een dusdanig oorgenot, dat eenieder die wel van een experimentje of drie houdt, daar zonder enige twijfel wel een zondagje of drie voor uit zal willen trekken.

Het is dan ook schier onmogelijk om na zo weinig luisterbeurten een oordeel te vellen over een dergelijke plaat is simpelweg te veel gevraagd. Dit album geeft zijn geheimen pas prijs na tientallen beluisteringen en ik weet welhaast zeker dat als ik het album over een paar jaar nog eens opzet, ik wéér nieuwe dingen ontdek. Het is dan ook nog veel te vroeg om dit album langs de meetlat te leggen samen met de eerste twee albums. En het is ook goed mogelijk dat de score met de tijd nog toeneemt. Deze plaat is echter zonder enige vorm van twijfel een van de toppers van dit jaar!

Tracklist:
1. Ka$cade
2. Lippincott
3. Air Chrysalis
4. Another Year
5. Physical Education
6. Tooth And Claw
7. Crescent
8. The Future That Awaited Me
9. Para Mexer
10. The Woven Web
11. Mind-Spun
12. Nephele