Vorig jaar had Ihsahn een omgekeerd portret van Nietzsche op de cover van zijn album Eremita. Die fascinatie voor Nietschze lijkt hij door te zetten op het nieuwe Das Seelenbrechten. Vorig jaar beschreef ik elke plaat van Ihsahn al als een bijzondere ervaring, en dat geldt zeker ook voor deze nieuwste creatie. Ihsahn heeft al vaker op het randje gebalanceerd met uitdagende muziek, maar wel met duidelijke liedstructuren. Op deze nieuwste schijf vol filosofische verwijzingen begeeft hij zich toch echt op het pad van de avant-gardisten en laat hij het idee van een song soms volledig varen.

Aanvankelijk is er van dat avant-gardistische karakter nog weinig te merken. De eerste paar tracks van Das Seelenbrechen lijken erg op wat hij op zijn eerdere soloplaten liet horen of op wat hij deed samen met zijn vrouw Ihriel gedurende hun Peccatumperiode. De saxofoon van Shinings Jorgen Munkeby is niet meer aanwezig en dat betekent een breuk met de twee voorgaande platen. Ondanks dat het allemaal niet heel experimenteel is, weet Ihsahn met Regen, dat ingetogen opent, maar zich langzaam ontpopt tot een groots 'orkestraal' dramatisch werk, precies de juiste snaar te raken. Dat geldt eveneens voor het melancholieke Pulse. NaCl ligt zoveel in het verlengde van de eerdere platen, dat het zeker voor deze artiest een matig nummer is.

Vanaf Tacit 2 komt de avant-gardist Ihsahn om de hoek kijken. Het lijkt meer op donkere noise of experimentele jazz in de trend van groepen als Painkiller en Naked City dan op de donkere metal van de Noor. Dit geweld transformeert zich langzaam tot de song Tacit die weer perfect aansluit bij de eerste helft van Das Seelenbrechen. Wat volgt zijn een paar tracks die het vooral moeten hebben van een intense opbouw van spanning, onverwachte ritmes, en mooie melancholieke melodieën. Een van de hoogtepunten is M, dat niet zou misstaan bij een verdorven seksscène uit een jaren tachtig cyberpunkfilm. Afsluiten doet Ihsahn al even omineus met Sub Alter en de donkere soundscape See.

Das Seelenbrechen is een veelzijdige compositie geworden, maar ook een album waar je niet even een nummertje van kunt pikken om tussendoor te luisteren. Het is welhaast noodzaak om de hele muzikale reis van deze plaat met Ihsahn te maken - of anders helemaal niet.

Ondanks de overvloed aan spannende muziek, ben ik na een aantal luisterbeurten toch wat teleurgesteld in het eindproduct. De noise-elementen, een aantal bekende riedels; het leidt me af van de prachtige melancholieke melodieën van Regen, Sub Alter en Rec. Die laatstgenoemde song had dan wel weer langer mogen duren dan tweeënhalve minuut. Desalniettemin staat de naam Ihsahn vrijwel gelijk aan kwaliteit en zullen er zeker mensen zijn die de genoemde experimenten meer kunnen waarderen dan ik. Eén ding is zeker; ook dit album is weer een hele ervaring.

Tracklist:
1. Hiber
2. Regen
3. NaCl
4. Pulse
5. Tacit 2
6. Tacit
7. Rec
8. M
9. Sub Alter
10. See