Als je nog geen album uit hebt, maar wel al festivals als Groezrock en het aankomende Vans Warped Festival op je cv hebt staan, doe je iets goed. Het uit Amsterdam afkomstige The Charmed The Fury kan zich deze eer toe rekenen. Met de uit 2012 afkomstige EP The Social Meltdown heeft de groep menig mens verrast en aardig naam gemaakt. Je zou de band kunnen omschrijven als metalcore geïnspireerd door Underoath, For Today, Architects en Every Time I Die, met als troef frontvrouw Caroline Westendorp.

A Shade Of My Former Self begint met een rustig instrumentaal intro, maar trapt daarna genadeloos af met A Testament. Wat je te horen krijgt is een gestructureerde chaos, waar felle gitaarriffs zich af wisselen met harde breakdowns, aangevuld met furieuze screams en grunts. Daarbij wordt het ondersteund door Paramore-achtige refreinen die clean en harmonieus ingezongen zijn. Al deze elementen pakken zich samen in onvoorspelbare nummers, waar van te voren niet te raden valt welke kant het op zal gaan.

Het vijftal bewijst op hun debuut dat ze bovengenoemde elementen goed onder controle hebben, al valt er wel het een en ander aan te merken. De grunts en zang van Caroline Westendorp zijn over het algemeen sterk, maar niet altijd even consistent. Zo overtuigt niet elke grunt en zanglijn qua kracht. Daarbij wordt dit opgevuld door een volle productie waarbij instrumenten haar stem op momenten overheersen. Het materiaal is soms zo overvol gemixt dat het moeilijk is om alle elementen eruit te halen. Waar dit in het begin warrig zal overkomen, valt dat weg na meerdere luisterbeurten en zullen de nummers zich steeds beter manifesteren. Dit maakt het album interessant en nodigt uit om vaker te luisteren.

Slechte tracks zul je niet vinden op A Shade Of My Former Self. Elk nummer heeft voldoende eigen identiteit en duurt nergens te lang. Door de vele afwisselingen blijven de nummers fris en gaan niet snel vervelen. Wel zijn de instrumentale tussenstukken een minpunt, deze zijn vaak te lang en vertragen de boel nodeloos. De gastbijdragen van Daniël de Jongh (Textures) op Colorblind en Jamie Graham op The Enemy mogen ook benoemd worden. Vooral het laatstgenoemde is een hoogtepunt. Andere sterke nummers op het album zijn het titelnummer,Carte Blanche en Virtue Of Leadership, dat ook al verscheen op hun EP.

Met A Shade Of My Former Self komt het vijftal zowel furieus als charmant uit de hoek met een fijn debuut. Het weet dan niet op elk vlak te overtuigen, lekker klinkt het allemaal wel. En dat is uiteindelijk waar het om gaat!

Tracklist:
1. The Unveiling
2. A Testament
3. Carte Blanche
4. A Shade of My Former Self
5. The Enemy (met Jamie Graham)
6. Colorblind (met Daniël de Jongh)
7. In the Wake of Pride
8. Living Saints
9. Heartless, Breathless
10. Virtue of Leadership
11. A New State of Mind
12. Deliverance