Het was een soort openbaring, ik herinner me het nog goed. De eerste keer dat ik Natural Born Chaos, het vierde album van het tot dat moment als verdienstelijke At The Gates-kloon te boek staande Soilwork door de speakers knalde. Geïntrigeerd door het atypische, maar schitterende artwork, dat al direct duidelijk maakte dat dit geen standaardplaat zou zijn. Die verwachting bleek terecht, want Natural Born Chaos mag best als moderne klassieker de boeken in. Elf jaar na zijn verschijning is dit namelijk een album dat nog steeds van begin tot eind weet te overtuigen – en met gemak het merendeel van de talloze concurrenten naar huis stuurt.

Hoewel het ook faliekant mis kan gaan, zijn de meest succesvolle platen van een band vaak degenen waarop de band de succesformule uit de begindagen durft los te laten en voldoende vertrouwen heeft opgedaan om zich door te ontwikkelen. Natural Born Chaos is precies zo’n soort album. Het is duidelijk hoorbaar dat Soilwork door de prima eerste drie albums dermate veel zelfvertrouwen heeft getankt dat men zonder aarzelen een nieuwe richting in durft te slaan. Het toevoegen van cleane refreinen behoort nu zo’n beetje tot het meest clichématige element waarop melodieuze death metal en metalcorebands zich op kunnen beroepen, maar in 2002 was het vernieuwend en behoorlijk gewaagd.

Bovendien zijn er maar weinig bands die deze tactiek zo goed weten toe te passen als Soilwork op dit album. Het vraagt namelijk ook om het compositorische vernuft om uitstekende, pakkende refreinen te schrijven, en Soilwork beschikt in overvloed over dat talent. Het geniale As We Speak is het mooiste voorbeeld hiervan, maar ook de refreinen van The Flameout, het titelnummer en het briljante The Bringer (dat mij keer op keer kippenvel bezorgt) verlaten de hersenpan niet meer. Het is dan ook duidelijk dat Natural Born Chaos tijdens de creatieve piek van deze band is geschreven, zó spontaan en natuurlijk klinken de tien nummers op deze plaat. Werkelijk ieder nummer staat bol van de memorabele melodielijnen en verslavende refreinen, die des te beter tot hun recht komen door de kristalheldere productie, die perfect is voor deze nummers.

Ik heb de nummers op dit album in de loop der jaren wel honderd keer gehoord, maar iedere keer dat ik Natural Born Chaos nog eens uit de kast trek (en dat is verrassend vaak), ben ik weer onder de indruk van de finesse waarmee Soilwork hier opereert. En het feit dat ik de nummers nog steeds niet beu ben – ook al ken ik ze door en door – geeft wel aan hoe heerlijk ze in elkaar zitten. Dat ik van de tien nummers gemakkelijk zes als favoriet kan aanwijzen, geeft bovendien wel aan hoe hoog het niveau van deze plaat is. Natural Born Chaos is niets minder dan een mijlpaal in de geschiedenis van het melodieuze death metal genre. Iedereen die het uitstekende nieuwe werkstuk The Living Infinite oppikt zonder dit album in zijn bezit te hebben, zou er dan ook goed aan doen om tegelijkertijd dit meesterwerk in huis te halen. In de tussentijd gaat Natural Born Chaos hier nog maar eens op ‘repeat’.

Tracklist:
1. Follow The Hollow
2. As We Speak
3. The Flameout
4. Natural Born Chaos
5. Mindfields
6. The Bringer
7. Black Star Deceiver
8. Mercury Shadow
9. No More Angels
10. Soilworker's Song Of The Damned