Oslo Ess is zoals de naam al doet vermoeden een rockgroep uit Noorwegen. In eigen land zijn ze razend populair, nu de rest van Europa nog. Dat zal ongetwijfeld het idee zijn achter het uitbrengen van Verden På Nakken, Venner I Ryggen buiten de landsgrenzen van Noorwegen. Dat bekend worden in de rest van Europa kan nog lastig worden, want de heren zingen in het Noors en dat is voor de meesten van ons toch een taal die we vaak niet al te machtig zijn.
De liedjes zijn aardig en hier en daar is er aan de hand van een bekend klinkend woord iets van de tekst te bakken. Het zijn vooral zoetsappige poprocknummertjes, een beetje een geliktere versie van Die Toten Hosen. Wat punk, wat rock ‘n’ roll, een beetje metal, maar alles is erg geschikt om op de radio te laten horen en er duizenden gillende tienermeisjes bij te bedenken. Het klinkt allemaal wat bekend, gemakkelijk en niet zo heel erg bijzonder. Wellicht dat het meer indruk zou maken wanneer ik iets van de teksten zou begrijpen, maar die kans is kleiner wanneer je luistert naar bijvoorbeeld de single Caroline. De vrolijke uptempo melodieën verraden ongeacht de taal dat het hier gaat om een ontzettend lekkere meid waar lekker mee te flirten valt, maar die meedogenloos het hart heeft gestolen van de leadzanger. Al met al een aardige schijf, maar erg generiek en radioklaar.
Tracklist:
1. Kakerlakkene
2. God Morgen
3. Bislett Stadion
4. Fritt Fram
5. Caroline
6. Ut Av Det Blå
7. Är Du Som Jag?
8. Gaselle I Tigerstaden
9. Tøffe Gutter
10. Over Stokk, Over Stein
