Het is bij de eerste luisterbeurt vrij snel duidelijk dat het geenszins een haastklus is geworden. De nummers op Polaris misten avontuur, maar daar ontbreekt het op Elysium zeker niet aan. Vooral de instrumentale passages vallen wat dat betreft in positieve zin op. Nieuwbakken gitarist Matias Kupiainen is nu helemaal op zijn plek en komt met spetterende en zeer creatieve solo's. En vooral het samenspel met Jens Johansen, die natuurlijk allang bekend staat als topmuzikant, is met sprongen vooruit gegaan. Luister maar eens naar Infernal Maze en het razende Event Horizon... echt fenomenaal hoe die twee elkaar kunnen bijbenen.
Over het algemeen laat Elysium een meer volwassen, ietwat zwaarmoediger geluid horen. De typische Stratovarius-elementen zijn behouden, maar de nummers hebben een eigen smoel gekregen waardoor de nieuwe versie van de band nu echt bestaansrecht heeft. Het was immers afwachten hoe de huidige line-up, waarvan geen enkel lid de beginjaren van Statovarius heeft meegemaakt, het er vanaf zou brengen. Met het nieuwe album hebben ze zich definitief bewezen. En met een gitarist die de touwtjes in handen heeft (Kupiainen is verantwoordelijk voor het meeste materiaal en de productie), is eigenlijk alles ook gewoon weer bij het oude.
Ik kan nog inhoudelijk ingaan op alle nummers. Maar ik zou zeggen, laat je lekker verrassen en weet dat Elysium van sterke kwaliteit is. 2011 heeft met de nieuwe Stratovarius de eerste power metal-klapper te pakken die tot in de puntjes verzorgd is, tot aan het artwork toe.
Tracklist:
1. Darkest Hours
2. Under Flaming Skies
3. Infernal Maze
4. Fairness Justified
5. The Game Never Ends
6. Lifetime In A Moment
7. Move The Mountain
8. Event Horizon
9. Elysium
.jpg){kind=small}
