Nehëmah - Shadows From The Past

Review

Nehëmah - Shadows From The Past

Jaar van release: 2003
Label: Oaken Shield

Een van de grootste verassingen van vorig jaar was het debuutalbum van Nehëmah, "Light of a Dead Star". De zwartgeblakerde, Darkthrone-achtige kille Black Metal sound in combinatie met uitgebreide, haast episches songstructuren (voor zover old school Black Metal episch kan zijn natuurlijk) die aan het betere werk van Bathory refereerden, deden me inzien dat Nehëmah de old school Black Metal band van niveau is die Frankrijk nog mistte. Alhoewel, de band bestaat al sinds 1992, en put derhalve inspiratie uit de glorieuze periode 90-95.

Eigenlijk heb ik "Light of a Dead Star" vorig jaar van een veel te lage score voorzien, gezien hoe hoog hij uiteindelijk in mijn jaarlijst terecht is gekomen. "Shadows From the Past" ligt min of meer in het verlengde van dat album, met songs die dezelfde ijzersterke formule hanteren als bijvoorbeeld de zwarte parels "I Will Sleep With the Dragon" en "Across the Landscape". Lange, uitgestrekte songs die de tijd nemen om je met repetitieve, hypnotiserende riffs en de ijzige kreten van Corven te betoveren. De sound van de band is praktisch onveranderd; de invloed van een band als Darkthrone ligt er nog steeds erg dik bovenop en ook de licht epische trekjes die "Light of a Dead Star" liet horen maken nog steeds onderdeel uit van de Nehëmah-stijl.

Het is heel aardig om te horen hoe de band de nummers met subtiele details aanvult. Wat akoestische gitaar hier, wat lichte synths daar... Deze elementen vallen je tijdens de eerste luisterbeurt niet echt op, maar na een paar draaibeurten realiseer je je wel hoeveel aandacht er aan de songs is geschonken, en wordt duidelijk dat het bij "Shadows From the Past" niet gaat om een te snel in elkaar geflanste poging om het succes van de vorige plaat te herhalen, maar een voortzetting van het gepassioneerde schrijfwerk en de zorgvuldige opnamen die voor "Light of a Dead Star" verricht werden.

De productie is bijna gelijk aan die van de vorige cd, maar ditmaal staan de drums iets hoger in de mix en maken vooral de blast-stukken een hoop meer indruk, waardoor het album een iets bombastischer karakter heeft dan z'n voorganger. Van de negen songs maken vooral "Sønner av den Fimbulvintr" (waarvan Corven de tekst in 1993 schreef als ode aan de Scandinavische scene), "The Thousand Tongues of Medusa" (lekker veelzijdig) en "Siguilum Sanctum Lycantropia" (als een soundtrack bij de duistere nachtelijke avonturen van een weerwolf) de meeste indruk.

"Shadows From the Past" is een kwalitatief zeer hoogstaande release en zonder meer het beste old school Black Metal album sinds "Cursed Again" van Frost. Heb je je Black Metal het liefst ijzig en gitzwart, wees dan een vent en koop dit album voor een zeer redelijke prijs bij Displeased. Een band als Nehëmah verdient alle steun van de wereld.

Tracklist:
1. Black Winds Over the Walls of Csejthe
2. Sønner av den Fimbulvintr
3. The Thousand Tongues of Medusa
4. Warlock, From a Blazing Coal
5. Siguilum Sanctum Lycantropia
6. Shadows From the Past
7. Selvmord
8. Drawn in Darkness

Score: 90 / 100

Reviewer: Patrick T.
Toegevoegd: 25 maart 2003

Meer Nehëmah:

Review: Light of a Dead Star
Review: Requiem Tenebrae

[ Terug naar de Albumreviews ]

Nehëmah - Shadows From The Past
Reactie van Een_Metalfan op 04-06-2003 om 16:28u
Score: 100 / 100

Nehëmah HEERSCHT! Een van de beste Black Metal bands die ik in lange tijd heb gehoord. Die Fransen zijn sowieso lekker bezig in de BM scene, met toppertjes als Antaeus en Blut Aus Nord. Geweldige schijf van een geweldige band, hopelijk weten ze deze lijn door te trekken!

Nehëmah - Shadows From The Past
Reactie van Een_Metalfan op 03-07-2003 om 20:41u

It was a cold, snowy December night in a forest in Scandinavia. Suddenly, a horrible noise arose from the timbers and animals ran outwards from one central point. That central point was....Nehëmah!! Yes folks, Nehëmah is a classic black metal band, straight from the icy tundras of France? That Champagne region sure must have some harsh winters, not to mention epic swordplay. Well I guess you don't have to be Norwegian to be a black metal artist, you just have to have a black heart. There is no shortage of hatred for mankind in the ranks of Nehëmah, you can be sure of that. Nehëmah is as TRVE and KVLT as it gets. The production is absolutely and utterly TERRIBLE, I'd swear the guitarist was playing a lawnmower and/or a chainsaw. You can't even hear the drums, just the mighty crash of a thousand cymbals (or are they trash can lids?), and the occasional thundering of a bass drum here and there. Classic grim black metal riffage here, creating a soundscape of a desolate ice world. Other than being horribly horrified by how ridiculous Nehëmah is, I must say I had a relatively good time listening to the album. It's not a keeper, nor is it even good, but it is definitely good for a laugh. I guess when you're pure evil, you don't need good production, musicianship or even any talent. This is awful, or should I say awfvl. They are the very definition of "trve" black metal, "trve" meaning crap, of course. Even the way we describe them as "true" is badly produced. Wrathchild's Choice Cuts: None, really. The last track is a bad Bathory cover though (Call from the Grave).