Het Duitse kwartet Velvet Rush mag het publiek gaan opwarmen voor de hoofdact. De groep uit Hamburg laat een seventies-retro hardrock horen die eenvoudig wegluistert. Sandra Lian heeft een prima stem en geeft de songs een soul-tintje. Ze gooit er nog wat verleidelijke moves en poses tegenaan, maar muzikaal is Velvet Rush vanavond niet meer dan aardig en weet de groep nergens echt te imponeren.

Om negen uur begint Jerry Cantrell aan zijn optreden. De live-muzikanten die Cantrell om zich heen heeft, wisselt nogal eens. Vanavond bijvoorbeeld geen Duff McKagan (Guns 'n Roses) of Mike Bordin (Faith No More). Hij wordt op deze Europese tour ondersteunt door gitarist Zack Throne, bassist Eliot Lorango, drummer Roy Mayorga, terwijl The Dillinger Escape Plan-frontman Greg Puciato samen met Jerry de vocalen doet. Na de sterke, midtempo opener Psychotic Break wordt het publiek direct wakker geschud met de Alice In Chains klassieker Them Bones. Aangezien Cantrell de main-songwriter is in Alice In Chains is het niet zo verwonderlijk dat er nog meer Alice In Chains-songs zullen volgen.

Hoe gaaf die songs ook zijn, het solowerk van Cantrell is ook zeker niet verkeerd. Van de nieuwe plaat komen Vilified en Afterglow al gauw voorbij. Beide songs hebben de potentie om uit te groeien als vaste waardes in de setlist. Het publiek lijkt de songs echter nog niet goed te kennen gezien de timide reactie. Niet alles komt even goed uit de verf vanavond. Atone is op plaat sterk, maar klinkt vanavond wat onsamenhangend. Hetzelfde geldt voor Had To Know verderop in de set. De Alice In Chains-songs Man In The Box en Down In A Hole zijn indrukwekkende hoogtepunten halverwege de set. Hetzelfde geldt voor het duo Cut You In en My Song, afkomstig van Cantrell solodebuutplaat Boggy Depot. Het valt niet mee om in de voetsporen te treden van Layne Staley, maar Greg Puciato doet het prima in de Alice In Chains-songs. Zijn vocale harmonieën met Cantrell klinken zuiver ondanks dat zijn zangstijl behoorlijk anders is dan die van Staley.

Het is bekend dat Cantrell geen prater is tijdens concerten. Vanavond is de interactie met het publiek ook minimaal en wil Cantrell vooral entertainen met zijn muziek. Hij spreekt nog iemand aan die het hele optreden aan het filmen is. Filmen is wat hem geen probleem, maar niet de hele tijd en hij geeft die persoon de tip om meer van het moment te genieten en de telefoon op te bergen. Die telefoons gaan aan het einde van het optreden nog wel massaal omhoog tijdens Would? en afsluiter Rooster. Het publiek zingt de nummers massaal mee en er ontstaat zelfs, hoe gek het ook klinkt, een mini-moshpit. Een prettige verrassing in de setlist is It Ain't Like That, een Alice In Chains-track die niet vaak gespeeld wordt. Sowieso is de setlist erg sterk met een goede balans tussen de betere Cantrell-sololiedjes en de Alice In Chains-klassiekers. Jerry Cantrell maakt de verwachtingen meer dan waar en het publiek gaat dan ook voldaan naar huis.

Setlist Jerry Cantrell:
1. Psychotic Break
2. Them Bones (Alice In Chains-cover)
3. Vilified
4. Afterglow
5. Atone
6. Man In The Box (Alice In Chains-cover)
7. Cut You In
8. My Song
9. Off The Rails
10. I Want Blood
11. Down In A Hole (Alice In Chains-cover)
12. It Comes
13. Angel Eyes
14. Had To Know
15. Would? (Alice In Chains-cover)

Toegift:
16. It Ain't Like That (Alice In Chains-cover)
17. Brighten
18. Rooster (Alice In Chains-cover)