In 1975 richtte Lemmy Kilmister Motörhead op en daarna zou rock-‘n-roll, hardrock en metal nooit meer hetzelfde zijn. Het is zonder enige twijfel een van de meest bekende en invloedrijkste bands uit de rijke metalhistorie geworden. Dat is onder andere te danken aan de serie van inmiddels klassieke albums die de groep in het eerste decennium van zijn bestaan uitbracht. Platen die van begin tot eind kloppen. Denk aan Overkill en Bomber. Beide albums zijn uitgebracht in 1979. Daarna volgden Ace Of Spades (1980) en Iron Fist (1982). Dit alles kwam uit de koker van het magische trio Lemmy Kilmister (zang/bas), Fast Eddie Clarke (gitaar) en Phil ‘Philthy Animal’ Taylor. In 1976 kwam die drie-eenheid voor het eerst bij elkaar en ergens in augustus van dat jaar werden de eerste opnames gemaakt om eens te luisteren naar hoe dat in een studio klonk. Die opnames werden verloren gewaand, maar zijn hervonden en heden verschenen onder de naam The Manticore Tapes.

Manticore is de naam van de legendarische studio van Emerson, Lake & Palmer te Fulham. Het geluid is wat opgepoetst, maar verder is er weinig aan gesleuteld. Het klinkt dus als Motörhead zoals we Motörhead kennen: snel, rauw, een beetje vunzig en doorspekt met de nodige grappen en grollen van Kilmister, want ondanks dat het voor een klein publiek in de studio is, kon hij het niet laten de stiltes tussen de songs op te vullen met allerlei commentaar. Het is een genot om naar te luisteren. Niet alleen om Lemmy in de kracht van zijn leven te horen brommen, maar ook om getuige te zijn van een stukje rockhistorie. De songs zijn in gepolijste en uitgekristalliseerde vorm te horen op het debuutalbum Motörhead (1977), maar schitteren hier als ruwe diamanten in de eerste opnames van de klassieke line-up. De tracks zijn ook te vinden op On Parole (1979) in versies die Kilmister opnam in een samenstelling voorafgaand aan het trio Kilmister, Taylor en Clarke, de grote doorbraak en de eerste gloriejaren. Zoals bekend waren van begin af aan alle succeselementen zoals de bulderbas, het razende tempo, de typische zang en het vlijmscherpe gitaarwerk aanwezig. Ook in ruwe, dolenthousiaste versies zijn deze aanlokkelijk. De kunde en levendigheid waarmee de bluesrock al tijdens het intro uit de speakers komt is om je vingers bij af te likken.

Hoewel er sinds het overlijden van Lemmy sprake is van een ware stortvloed van heruitgaven, onontdekt materiaal, speciale edities en wat niet meer, is veel ervan niet altijd even interessant voor de doorgewinterde Motörhead-liefhebber. Denk dan aan weer een heruitgave begeleid door een bonusschijf met de zoveelste livevertolking, soms met een geluid om van te janken. The Manticore Tapes zou je ook in die categorie kunnen scharen, ware het niet dat het toch wel een essentieel onderdeel van de levendige Motörhead-historie betreft. Vooral de echte fans mogen dit niet missen. Het is dan wel de vraag hoe diep je in de buidel wil tasten en aan welke geluidsdrager je de voorkeur geeft, want uiteraard wordt ook dit stukje geschiedenis in diverse formats uitgebracht.

Tracklist:
1. Intro (Instrumental)
2. Leavin’ Here
3. Vibrator
4. Help Keep Us On The Road
5. The Watcher
6. Motörhead
7. Witch Doctor (Instrumental)
8. Iron Horse/Born To Lose (Instrumental)
9. Leavin’ Here (Alternate Take)
10. Vibrator (Alternate Take)
11. The Watcher (Alternate Take)