De stemming is klote. Metal Church is uit elkaar, Midnight van Crimson Glory is overleden en twee weken terug stierf ook de King of Pop, Michael Jackson. Goede muziek kan in dergelijke situaties wonderen doen. De klanken kunnen troost bieden en weer een lach op het gezicht toveren. Tenzij je de verkeerde cd opzet, zo'n plaat die je stemming alleen maar verder weet te verslechteren.

De tranen biggelen me momenteel over de wangen vanwege al die ellende. Het Franse Darkness Dynamite doet nog even een flinke duit in het zakje met deze eerste volledige cd. Astonishing kan ik deze plaat namelijk niet noemen. Eerder dodelijk saai en uitermate voorspelbaar. Jawel, we hebben er weer eentje. Een groepje opgesmukte jankerds bij elkaar die zich vergrijpen aan slecht uitgewerkte deathcore. Deathcore met een flinke scheut metalcore, vanwege de brallerige zeikrefreinen die regelmatig opduiken. Ik wil verder best toegeven dat de muziek helemaal niet verkeerd klinkt. Zware riffs worden op een gezonde manier afgewisseld met razendsnelle blastbeats en zelfs melodieuze gitaren. Het is alleen zo jammer dat de mannen die degelijke instrumentbeheersing niet hebben weten te benutten om goede nummers te schrijven. Nou ja, er staat er welgeteld één op en dat is het flauw getitelde 15$, vooral vanwege de sterke gitaarsolo's. De zang zorgt daarnaast voor het bekende 'eenheidsworsteffect'. De plaat boeit voor geen ene meter, vanwege het extreem irritante gebrul en geschreeuw.

Ik ben toch al in een slechte bui, dus ik ga nog even lekker door over de matige productie. Het voordeel bij veel moderne platen is de knallende massieve sound die ze meekrijgen, maar Darkness Dynamite klinkt als een plas modder. De details (als die er al zijn, want het is weer eendimensionaal tot op het bot) verzuipen continu in de blubber en de producent heeft gemeend om zanger Junior Rodriguez een prominente rol toe te kennen. Een verkeerde beslissing, want hij degradeert de doffe klanken nog meer tot rammelend achtergrondgeluid. Tel daarbij op dat de band ook vreselijk irriante piepjes en feedbackende gitaren heeft gebruikt en je weet wel weer hoe laat het is. Nummers als Hell Eve Hate en Chasing Inside zijn daarom zo saai en vervelend.

Binnenkort lijkt het mij weer eens tijd worden voor een groot kampvuur. Geen aanmaakblokjes, of hout, maar al die overbodige brakke kutcd's waarop gejammerd en gejankt wordt. Ik gok dat deze Duisternisdynamiet voor een aanmerkelijk beter vuurtje zorgt. De fik erin en weg met die voorspelbare en onoriginele bende.

Tracklist
1. Supernatural
2. Hell Eve Hate
3. Immersion Inner-Nation
4. 15$
5. Chasing Inside
6. A Simple Taste Of...
7. Vice
8. By My Own
9. Dare I Say
10. The Everlasting Grace of Mind
11. The Astonishing Fury of Mankind