De Finse black metalscene vind ik al tijden niet één van de sterkste meer. In 2007 verscheen er echter een lichtpuntje aan de horizon, toen Sacrilegious Impalement hun eerste EP uitbracht. Een stuk muziek waarin ze old school black metal in een geheel nieuw jasje leken te steken, door hun verfrissende aanpak en hun swingende, melodieuze insteek. De rauwe ondertoon maakte het echter een zeer volwassen werkje. Vorig jaar flikten ze het hem weer, toen ze hun tweede EP World In Ashes uitbrachten, geheel in stijl met de eerste, maar toch weer anders.

In een luttele acht minuten schiet Sacrilegious Impalement twee nummers in. Beide rauwe, old school black met een heerlijke groove. Dat laatste valt vooral in Behead The Infants Of God positief op, omdat het het nummer een heerlijke flow meegeeft. De rauwe zang van Kaosbringer en Impaler Von Bastard’s repetitieve speelstijl, karakteriseren de rest van de muziek en wekken het verlangen naar meer op, veel meer! Het titelnummer ligt het meest in lijn met het vorige werk, aangezien het dezelfde karakteristieke, slepende speelstijl heeft, afgewisseld met felle drumsalvo’s en versnellingen. Omdat het groovy karakter hier niet zo naar voren komt als in het tweede nummer, is de uitwerking veel duisterder.

Zo is Sacrilegious Impalement zeer afwisselend in de details en weten ze echt heerlijke stukjes muziek te maken. Als ze hier dit jaar nog een album van uitbrengen, dan kan ik vast een derde release aan mijn jaarlijstje toevoegen. Echter één tip: breng nieuw werk alsjeblief op een normale lengte uit, want acht minuten is echt veel te kort!

Tracklist:
1. World In Ashes
2. Behead The Infants Of God