Jezus Christus! In het verleden had ik wel eens wat nummertjes van dit Nederlandse gezelschap gehoord, maar dat het zo hard zou rossen was om een of andere reden niet bij me opgekomen. Na een even prachtig als onheilspellend intro komt de hel met een mokerslag op aarde neer. Tien venijnige thrash/deathgranaten worden uit speakers geblazen en het zal me absoluut niet verbazen wanneer aan het eind van de rit alleen het geraamte van het huis blijft staan.

Legion Of The Damned heeft gewoonweg een ziekelijk brute plaat afgeleverd met Cult Of The Dead. De plaat bestaat uit een nagenoeg perfecte balans in midtempo en hysterische snelle passages en nummers. Dit zijn allemaal frisse en spontane nummers, maar steken daarnaast ongelooflijk goed in elkaar. Dat is deels verdienste van het stel uitstekende muzikanten waar we mee te maken hebben.

Het gitaarwerk klinkt vuig en smerig en de solo’s zijn zoals we die graag horen: gillend en hysterisch. Maar wat de show echt steelt is de zang. Verantwoordelijk daarvoor is Maurice Swinkels met zijn zieke stemgeluid. Bij het horen daarvan moet ik eventjes een kruis slaan, what the fuck, het lijkt Satan wel! Gemeen, smerig, weerzinwekkend en aanverwante woorden die ik op synoniemen.net vond vormen een passende omschrijving, hulde!

Zo’n veertig minuten raast en tiert de cd voort. Over welke fijne praktijken er gezongen wordt weet ik zo even niet, maar afgaande op de hoes is mijn moeder er niet erg blij mee. Maar agressie, haat en hysterisch zijn een aantal gevolgen die mij ten deel vielen. Dat maak ik op uit het meubilair dat ik aan gort sloeg, de pijn in mijn nekspieren en de stembanden die kapot zijn geschreeuwd (om nog maar te zwijgen van het kruisje aan de muur dat naar beneden trilde). Allemaal mede mogelijk gemaakt door een uitstekende productie: glashelder, rauw en godzijdank niet gelikt zoals zoveel zaadbands dat tegenwoordig wel meekrijgen.

Deze groep draait alweer ruim vijftien jaren mee (de Occult-periode meegerekend) maar is uitgerekend de laatste jaren uiterst productief. Laten we hopen dat dat zo blijft, want dit is een van de weinig uitstekende Nederlandse bands die boven de grijze middenmoot uitstijgt, zonder ook maar aan enige vorm van commercie toe te geven. Op de valreep van een geweldig jaar komt LOTD plots met een van de beste schijfjes. Thrash en deathfans, weest gewaarschuwd!

Tracklist:
1. Sermon Of Sacrilege
2. Pray And Suffer
3. Black Templar
4. House Of Possession
5. Black Wings Of Yog Sothoth
6. Cult Of The Dead
7. Necrosophic Blessing
8. Enslaver Of Souls
9. Solar Overlord
10. Lucifer Saviour
11. Final Godsend