Interitus is niet bepaald een band die grote bekendheid geniet in ons land. Deze Duitse black metalband heeft drie jaar geleden hun debuutalbum The Journey uitgebracht; een album waarop de heren heerlijke, rauwe black metal deden versmelten met een meer melodieuze variant, zonder daarbij gebruik te maken van het keyboard. Hierin slaagden ze wonderbaarlijk goed. Het album zat vol emotie, waarvan ook agressie in ruime mate vertegenwoordigd was en had een heerlijk melancholisch sfeertje. Ik kan me voorstellen dat Interitus hierdoor in de smaak zal vallen bij liefhebbers van bands als Lunar Aurora, Geist en Helrunar.

Enkele weken geleden kwam ik er tot mijn verrassing achter dat Interitus met een nieuw album op de proppen was gekomen. Met Der Traum Von Menschenleerer Schönheit slaat Interitus grofweg dezelfde weg in als met The Journey, maar daarmee is ook alles gezegd. Hoewel de basis hetzelfde is, is de uitwerking heel anders. Waar The Journey een melancholisch en razend stukje black was, is Der Traum Von Menschenleerer Schönheit meer luchtiger van toon; de melodieën treden meer op de voorgrond en tragiek heeft deels plaats gemaakt voor frisse en enthousiaste muziek. Wie hiermee denk dat dit tweede album te braaf is geworden, komt voor een verrassing te staan. Door deze aanpak komen de snelle, rauwe passages een stuk harder om de hoek zetten. Een nadeel van deze aanpak is echter dat de muziek op sommige momenten te frivool en zweverig wordt.

Zoals nummers als de opener Eiswind en het titelnummer duidelijk maken, is de muziek van Interitus op dit album veel directer en opzwepender dan op hun debuut. Pakkende riffs zorgen voor begeleiding bij de rauwe krijsen die door Rimtautas geuit worden. Regelmatige terugvallen naar langzame sfeerpassages zijn op strategische plekken toegevoegd, waardoor de meer agressieve stukken een grotere impact hebben. In andere nummers is de opbouw geleidelijker en wordt steeds een klein beetje meer felheid in de muziek gebracht. Dat Interitus naast echte klappers ook rustige nummers kan schrijven, bewijzen ze met nummers als Kalte Klarheit en Vom Ruin In Die Leere; melodieuze ‘passages’ om het tempo er even uit te halen. Eigenlijk heeft dit album te veel verrassends te bieden om in een stukje van één A4tje samen te vatten.

Tot mijn grote spijt hebben de leden van Interitus besloten dat hun wegen zich na Der Traum Von Menschenleerer Schönheit zullen scheiden, omdat ze te ver uit elkaar gegroeid zijn. Uitsluiten dat ze nog eens iets samen opnemen, doen ze echter niet, dus laten we hopen dat het ooit nog eens zover komt. In de tussentijd hebben we twee prachtige albums om van te genieten.

Tracklist:
1. Eiswind (mp3)
2. Distortion
3. Kalte Klarheit
4. Perfide Existenzen
5. Vom Ruin In Die Leere
6. Verwesung
7. Der Traum Von Menschenleerer Schönheit
8. Interitus Hominis Sapientis