Om kort te zijn: dat zal moeilijk worden, maar dat heeft helemaal niet te maken met de kwaliteit van deze band. Het grootste probleem van Zonaria is namelijk de originaliteit. De band maakt moderne, licht futuristisch aandoende, melodieuze death metal in het straatje van Scar Symmetry en Mors Principium Est, aangevuld met een flinke schep Hypocrisy Totaal niet origineel dus. Maar het is wel allemaal verdomde strak en oerdegelijk uitgevoerd. Nummers als The Last Endeavour, The Armageddon Anthem en Attending Annihilation (waarop Christian Älvestam van Scar Symmetry overigens de cleane zang voor zijn rekening neemt) klinken buitengewoon catchy en professioneel.
Een ander pluspunt is de geweldige productie, die tegelijkertijd droog en krachtig is, met loodzwaar gitaarwerk en strak klinkende drums. De subtiel ingezette keyboards geven het geheel bovendien een krachtig zetje in de rug..Uiteindelijk hink ik dus een beetje op twee gedachten bij de beoordeling van dit album. Aangezien het echter een debuutalbum betreft, geef ik de band het voordeel van de twijfel. Want eigenlijk is dit gewoon een moddervet klinkend modern metalalbum waarop prima gemusiceerd wordt. Op het volgende album zou een iets origineler geluid echter niet verkeerd zijn, anders dreigt Zonaria te verzuipen in de grote hoeveelheid aan releases die binnen dit subgenre op de markt gegooid wordt.
Tracklist:
1. Infamy
2. The Last Endeavour
3. Pandemic Assault
4. The Armageddon Anthem
5. Rendered In Vain
6. Image Of Myself
7. Evolution Overdose
8. Attending Annihilation
9. Descend Into Chaos
10. Ravage The Breed
11. The Black Omen
12. Everything Is Wasteland
