Dat Ynleborgaz een druk bezet man is, mag geen verrassing zijn, gezien al zijn muzikale projecten. Eerder dit jaar bracht hij nieuwe releases uit met Angantyr, Holmgang en Make A Change… Kill Yourself. Dat hij daarnaast ook nog de tijd kon vrijmaken om onder Angantyr een split met Nasheim op te nemen, kwam voor mij dan ook een beetje als een verrassing. Angantyr-fans die een herhalingsoefening van Hævn vrezen, kan ik geruststellen. Ynleborgaz heeft duidelijk voldoende tijd en moeite in deze nummers gestopt en het resultaat is een heel ander muzikaal landschap geworden, dan je na Hævn zou verwachten (nou ja, in ieder geval bij één nummer). Daarnaast hebben we Nasheim natuurlijk ook nog; een redelijk onbekende band, die een heel aardige bijdrage aan deze split heeft geleverd.

Eerst maar eens naar Angantyr. Bij het openingsnummers Arngrims Hævn wordt duidelijk dat Angantyr hier een heel ander kunstje flikt dan op Hævn. Dit is duisterder, de riffs zijn scherper, het is directer, agressiever en…het is gewoon meer black metal! Het sfeervolle jasje is afgeworpen en wat er over is gebleven is veel krachtiger dan wat hij eerder dit jaar liet horen. Dit neemt echter niet weg dat de catchy melodieën weg zijn. Integendeel. De nadruk ligt er hier echter niet op en ze zijn vaker naar de achtergrond gedrukt. Dat een van een omslag geen sprake is, maakt het volgende nummer duidelijk. Edsvoren lijkt duidelijk meer op datgene wat we eerder dit jaar gehoord hebben en is daarmee het mindere nummer van Angantyr, op deze split. De vertrouwde melodieën zijn weer goed toegepast en de nadruk ligt hier dan ook meer op sfeer. Op bepaalde momenten zit dit nummer hierdoor tegen het saaie aan en enkele interessante versnellingen doen hier helaas niets aan af. Meer dan degelijk vind ik dit nummer dan ook niet. Het laatste Angantyr-nummer op deze split is een matige opname van het live gespeelde I Der Knæler I Ynk. Goed gespeeld, maar de stijlbreuk met de rest van de nummers is gewoon ergerlijk. Nu weet ik weer waarom ik niet van live-opnames houd.

Snel verder naar Nasheim. Op het eerste gehoor lijkt Nasheim een soort black metal/ambient-achtig project te zijn, maar na zo’n twee minuten barst de bom en wordt je overrompeld door een heerlijke pot black metal. Tot mijn spijt hield dit niet aan en zwakte het tempo al snel weer af, om terug te vallen op een rustgevend niveau. Wees niet getreurd, want Nasheim heeft meer dan genoeg leuke black metal voor ons in petto. Voornamelijk is dit heerlijke melodieuze en gemakkelijk in het gehoor liggende black metal, maar verwacht geen catchy gedoe. Lang uitgesponnen black metalsoundscapes is wat hier ter ore wordt gebracht. Iets om bij weg te dromen, als je tenminste niet wakker schrikt van die rauwe, krassende stem van Mikael Markström. Daarnaast laten de heren soms duidelijk merken dat ze ook wel in zijn voor het stevige werk, door even flink de beuk erin te gooien, wat dit nummer afwisselend en interessant houdt en een stevige punch meegeeft. Voor mensen die van lang uitgesponnen black metal houden, zoals Kermania, Weakling en Wolves In The Throne Room, is dit nummer zeker een aanrader!

Tracklist:
1. Angantyr – Arngrims Hævn
2. Angantyr – Edsvoren
3. Angantyr – I Der Knæler I Ynk (Live)
4. Nasheim – Sövande Mjöd Vill Jag Tömma