I.N.R.I. staat voor 'Insane Non-commercialised Rock Institute' en is een nieuwe vaderlandse Death Metal band. Nou ja, nieuw… De oorsprong van I.N.R.I ligt bij de band Stigmatheist, die redelijk bekend was in de underground en een album afleverde in de vorm van "It All Ends Today". Na enkele wisselingen in de bezetting besloot de band onder een andere naam verder te gaan en uiteraard ook een iets ander muzikale koers te volgen. I.N.R.I. was geboren en inmiddels hebben ze hun debuutalbum uitgebracht.

Om eerlijk te zijn verwachtte ik, toen ik de cd in mijn speler smeet (in glorieuze Death Metal stijl), een grof stuk Amerikaanse Death Metal te horen in de stijl van Morbid Angel en Deicide. Tot mijn genoegen ontdekte ik dat "Hyper Bastard Breed" uit songs bestaat die qua stijl meer aan de Zweedse variant doet denken. En ja hoor, ik had dit al uit de biografie kunnen halen, aangezien daarin onder andere The Crown als invloed voor de band wordt genoemd. Maar denk nu niet dat I.N.R.I. zo Zweeds klinkt als The Crown of Diabolical, want dan heb je het mis.
De vijftien nummers klinken namelijk een stuk zwaarder dan typische Zweedse Death Metal en er duiken een hoop passages op waarin de band erg bruut uit de hoek komt. De vocalen vormen een combinatie van een diepe grunt en een smerige krijsstem, iets wat ik veel liever bij een Death Metal band hoor dan eenzijdig stemgebruik. In het nummer "Terrorfreak" horen we gastvocalen van Altar-brulaap Edwin Kelder, maar zanger Henri's grunt lijkt voldoende op die van Edwin om te voorkomen dat dit opvalt en ik moest het inderdaad eerst in het boekje lezen voordat het me opviel.
Het spel van de heren is vlekkenloos en ik was er dan ook echt niet ingetrapt als de biografie me probeerde wijs te maken dat I.N.R.I. een nieuwe band van relatief onervaren muzikanten was. Dit zijn duidelijk mannen die het vak verstaan en ook het schrijfwerk gaat ze goed af. Er zit een aangename dosis variatie in de nummers en met name "Shoot, Hammer and Krush" en "Masturbate" zijn haast 'catchy' te noemen. De variatie manifesteert zich vooral in het contrast tussen vrij melodieuze nummers met herkenbare riffs, en brute high-speed bulldozers met lompe riffs. Als ik favorieten moet noemen kies ik voor het gave "The Resonance of Triumph", dat met vlagen aan Diabolic doet denken (liefhebbers van het genre realiseren zich wel dat dit een enorm compliment is) en een badass van een gemene nekslag genaamd "This World's End, Wipe Out!!". Maar er staan nog veel meer heerlijke Death Metal krakers op dit album. Origineel zijn ze niet te noemen, maar dat is al heel lang een probleem in het Death Metal genre.
"Hyper Bastard Breed" is opgenomen in Franky's Recording Kitchen, een studio die onlangs nog prima werk leverde in de vorm van de nieuwe Severe Torture. De productie is erg helder voor een Death Metal album en de nummers moeten hierdoor een stukje van het bruutheidsgehalte inleveren, maar eigenlijk mag ik hier niet over klagen want er blijft nog genoeg over. Alle instrumenten zijn uitstekend hoorbaar en gebalanceerd gemixt.

Luisterend naar deze plaat bedenk ik me dat ik eigenlijk geen enkele reden kan verzinnen om deze cd niet aan te raden aan alle liefhebbers van goedgespeelde Death Metal. Aan de vloedgolf van uitstekende Nederlandse Death Metal bands lijkt geen eind te komen en als dit jouw ding is, zou ik deze prima cd op z'n minst even gaan luisteren.

Tracklist:
1. More Ruthless Than the Devil
2. The Depth Society
3. Shoot, Hammer and Krush
4. Terrorfreak
5. Masturbate
6. Hyper Bastard Breed
7. Candidate For the Fuck of God
8. The Resonance of Triumph
9. Annihilation
10. The Glorythrone
11. Spawn of Abraham
12. This World's End, Wipe Out!!
13. You're Mighty Privilege
14. Hell is Rising
15. The All Consuming Darkness