De extreme metal scene van Nederland mag er best wezen. Dat is een feit. Op het gebied van death metal spreekt men momenteel al een tijdje aardig mee. Op het gebied van black metal moeten we echter wat dieper zoeken. Een zoektocht die je er achter laat komen dat er nog best wat originele behoorlijk vooruitstrevende bands bestaan.

Zo ook deze eenmansband van ene Floris Velthuis. Dit heerschap flikt het om behoorlijk origineel uit de hoek te komen op deze prettige schijf. Elementen uit de traditionele folk , black metal, melodieuze death en progressieve invloeden worden tot een zeer smakelijk en behoorlijk diepzinnig geheel samen gesmolten.
Wat we aantreffen op de cd is de laatste release van Meslamtaea in de vorm van New Era en als extraatje zijn er enkele oudere opgepoetste demo opnames bij op geperst.

Het is lastig te geloven dat slechts één man achter dit product zit. De muziek is behoorlijk volgepropt en er zijn echt meerdere luisterbeurten nodig om tot de kern door te dringen. Doe je even wat moeite en geef je de cd wat tijd, dan openbaart zich een behoorlijk indrukwekkende spirituele reis door verschillende muzikale landschappen. Hier heeft hoorbaar iemand z'n ziel en zaligheid in gestoken. Opener Welkom Dageraad is gelijk een goed voorbeeld van de intenties van de betrokkene. Tegendraadse melodieuze gitaarriffs worden gecombineerd met wat rauwer black metal-achtig gitaarwerk. De melodielijnen zijn folky, maar niet op zo'n kazige wijze als veel viking metal bands dat vandaag doen. Dankzij het drukkende volle geluid lijkt het ook alsof iemand je wil betrekken bij het ideologische aspect van de cd. Het is wel duidelijk dat zaken als natuur, Hollandse glorie en de minder florisante zaken des levens hier de grote inspiratiebron zijn geweest. Men uit dit op overtuigende wijze en hoewel hier en daar een ietwat minder sterke riff of zangpartij op duikt, lijkt de reis zich de gehele plaat ongestoord voort te zetten.

De Gloed hakt er vanaf het begin lekker in en lijkt meer richting de oude Zweedse death metal traditie te willen gaan. Maar de sfeervolle koorpartijen zetten de compositie toch weer op een ander spoor. De zang is daarnaast lekker aggressief.
Opmerkelijkste track op het album is toch wel het afwisselende Sterrenpoort wat door de inbreng van melodieuze twin gitaarpartijen (en de man is alleen) de eerste luisterbeurt wat chaotisch klinkt, maar zich ontpopt als een prettige compositie ondanks het wat abrupte einde.

De demo tracks op het album zijn van iets minder niveau, hoewel de zang een stukje rauwer is.
Productioneel heeft men de zaakjes redelijk voor elkaar op de plaat, al moest ik wel wennen aan het nogal dominante tikkende basdrum geluid. Voor het album is namelijk gebruik maakt van een digitaal drumstel, waardoor het volume continue hetzelfde is. Ietwat meer speelsheid zou dit soort sfeervolle metal absoluut goed doen.

Al met al dus een heel verrassend en afwisselend album. Iets wat lang niet altijd gezegd kan worden van metal releases van eigen bodem. Men streeft een behoorlijk eigen sound na en hoewel chaos en rommeligheid hier en daar om de hoek kijken, ben ik toch overwegend positief. De potentie zit er dik in en ik ben dan ook benieuwd met welke werkstukken Floris ons de komende jaren nog zal verblijden. Zeker niet geschikt voor de makkelijke luisteraar, maar absoluut een aanrader voor de liefhebber van drukke, sfeervolle en complexe metal.

Tracklist
1. Welkom Dageraad
2. De Gloed
3. Corona
4. Sterrenpoort
5. Klaagzang
6. Asvlakten
7. Open The Gates When Uiracocha Tachayachachic Returns
8. Gaia
9. Monoliths
10. ...and Emptiness Returns
11. The void of darkness
12. Origin of Gods