Het genot van de dingen van weleer is u vast niet (geheel) onbekend. Een ambachtelijk kopje koffie met de hand gezet, terwijl de senseo zich even niet uit hoeft te sloven. Een avond doorbrengen met "The Terminator" op de buis of weer ouderwets Pac-Mannen op de monochrome computer zonder muis. Op zijn tijd kunnen de dingen van vroeger de ziel in zaligheid doen baden.
U snapt nu uiteraard waar dit uiteindelijk heen gaat leiden, want een cd van vandaag met de onvervalste smaak van vroeger kruipt met elke letter van de introbla steeds dichter bij de schijnwerper en het zou infaam zijn om deze weg verder te versperren met overbodig geouwehoer.

Tales From The Tomb is een titel die geheel naar de reinste waarheid is gekozen, want the tomb is precies waar de Zweedse Evocation jááárenlang verbleef. Hoewel de band in het begin van de jaren negentig als veelbelovend werd beschouwd, krulde Evocation zich in de tombe in een lange slaap van elf jaar en gaf pas in 2004 een fatsoenlijk teken van leven. Vanuit de tombe nam de band eveneens goed geconserveerde muzikale ideeën mee en anno 2007 zijn ze gebundeld op het debuut Tales From The Tomb. Beter laat dan nooit, wat u?

Wat mij betreft mag het resultaat er zeker wezen. De ruwe noten van de old school Zweedse death klinken nostalgisch én uitstekend, Evocation is geen band die deze stijl probeert na te bootsen, nee, Evocation is een band die met eigen voeten aan het begin van de opkomst van de Zweedse death stond, alleen de opmars ervan als band nooit heeft meegemaakt. Nu is de band echter weer alive and kicking om haar stempel toch nog te kunnen zetten, en met succes, want met Tales From The Tomb herleven de goede oude tijden in alle hevigheid.

Wat kan ik u over de typische old school Zweedse death vertellen dat u nog niet weet? Dat het rauw en smerig en tegelijkertijd ritmisch en aantrekkelijk is? Nee, oud nieuws. Dat de gitaren zich beslist niet schuilhouden en dat men weet wat soleren is en met name ook waar dat gedaan dient te worden? Weet u zelf wel. Dat de muziek niet vies is van een melodieuze noot maar dat de dosering ervan met zoveel zorg is uitgedokterd dat dit geenszins een struikelblok genoemd mag worden? Dat heb ik al zovaak gezegd. En dat het niets nieuws, origineels of baanbrekends is maar daarom nog niet genegeerd dient te worden is wederom een bekend gegeven. Ik kan u ook een hele lijst aan de welbekende old school deathmetalbands gaan opdreunen waar Evocation eventueel aan gelinkt kan worden, maar ook dit zou nodeloos zijn. Als u niet vies bent van goede Zweedse old school death, dan dient u Tales From The Tomb gewoon in huis te halen. Grijpen die plaat!

En dat de band But Live Goes On van Entombed als coverversie op het debuut heeft meegenomen zegt eigenlijk ook wel het nodige.

Tracklist
1. Eternal Lie
2. The Dead
3. Chronic Hell
4. Greed
5. From Menace To Mayhem
6. Blessed Upon The Altar
7. Feed The Fire
8. The Symbols Of Sins
9. Phase Of Fear
10. Veils Were Blown
11. But Life Goes On (Entombed Cover)
12. The More We Bleed