De tracks op Griefshire zijn eigenlijk op te delen in drie categorieën. Zo zijn er de avontuurlijke, maar toch catchy gothic-metalsongs (Tales From Heaven Or Hell, Show Me The Way), de emotionele en meeslepende ballads (How Long) en de wat ruigere songs met grunts (A New Decade) . Wat de nummers echter gemeen hebben is dat ze allemaal heerlijk in het gehoor liggen.
Wat Griefshire bijzonder maakt zijn de fraaie pianopartijen, de veelvuldig voorkomende gitaarsolo’s (de ene keer ingetogen, de andere keer met scheurende gitaren) en Dünsers vocalen die, in tegenstelling tot het optreden in de Biebob, op dit album wel de nodige variatie kennen. Ook goed verzorgd op Griefshire is de achtergrondzang, en op de productie van Leaves’ Eyes/Atrocity-zanger Alexander Krull valt evenmin iets aan te merken. Dit alles zorgt voor een album dat van begin tot eind boeit.
Als je deze plaat hoort wordt duidelijk dat het voor eeuwig zonde zal zijn dat Dünser zo vroeg is overleden. Elis maakt met Griefshire het beste album uit hun bestaan. Alleen hoe nu verder is de vraag.
Tracklist:
1. Tales From Heaven Or Hell
2. Die Stadt
3. Show Me The Way
4. Brothers
5. Seit Dem Anbeginn Der Zeit
6. Remember The Promise
7. Phoenix From The Ashes
8. How Long
9. Innocent Hearts
10. Forgotten Love
11. The Burning
12. A New Decade
