Voor diegene die nog niet overtuigd is, volgt de rest van het relaas. Firewind draait voornamelijk om het prachtige, geniale en strakke gitaarwerk van (nu al gitaarheld) Gus G. De rest van de muziek kan het best als lekker stevig omschreven worden. Zeker de eerste helft van het album weet flink te beuken. Zodra de opener (heel origineel) Allegiance genaamd, door je speakers schalt, weet je dat dit een sterk album is. Gelukkig blijft dat zo met Insanity, Falling to Pieces (na Allegiance mijn persoonlijke favoriet) en Ready to Strike. Yes, powermetal van de bovenste plank.
De tweede helft van het album lijkt een beetje in te kakken, maar dat ligt niet aan de muzikaliteit van de heren. De songs worden wat rustiger, catchier en lieflijker. Op zich niet slecht, maar geef mij maar een beukende plaat. Toch zijn nummers als Till The End Of Time en Where Do We Go From Here uitermate aangenaam om te luisteren. Zeker door het overheersende gitaarspel van Gus G., maar ook de zang van Apollo Papathanasio ligt lekker in het gehoor.
Firewind bewijst met Allegiance divers te zijn. Alle songs zitten goed in elkaar en zullen niet snel vervelen; Firewinds vierde full-length album is absoluut een blijvertje. Trouwens, voor de echte fans: probeer de Japanse release te pakken te krijgen. Die spleetogen hebben altijd geluk als het aankomt op bonustracks; dit album telt er welliefst twee!
Tracklist:
1. Allegiance
2. Insanity
3. Falling To Pieces
4. Ready To Strike
5. Breaking The Silence
6. Deliverance
7. Till The End Of Time
8. Dreamchaser
9. Before The Storm
10. The Essence
11. Where Do We Go From Here?
.jpg){kind=small}
