Ja, ik weet het, ik weet het. In mijn vorige recensie had ik u een plechtige wederkeer der lijken, liters bloed en gehaktmolens vol menselijke resten in het vooruitzicht gesteld. En waarde lezer, hand op mijn hart, ze komen. Echt ze komen. Ze liggen voor u klaar, ontbindend, stinkend en weerzinwekkend. Ware het niet dat er nog een aantal spoedeisende zaken zich met gierende banden voor het abbatoir manifesteren. Dus ik doe beroep op uw geduld en vraag ondertussen eveneens uw aandacht voor Disarmonia Mundi.

De ijveritalianen zijn inmiddels alweer aan een derde album toe. Ten tijde van het debuut Nebularium werd Disarmonia Mundi met name bekend middels het elektro-getinte, snelle en zeer melodieuze deathmetalvariant. Toen was de tijd rijp voor Fragments Of D-Generation die de overtollige elektronica uit de aderen verdreef, en anno 2006 swingen we op de tonen van het kersverse Mind Tricks. En daar lijken doorgaans maar weinig swingen blijven ze dus ook deze keer maar even under the stairs...

Mind Tricks luisteren is ongeveer hetzelfde als "Friends" kijken. Weinig diepgang maar een hoop souplesse en aangename, luchtige entertainment, goed spel en een toegankelijke formule. Vergelijkingen, daar heb ik, om eerlijk te zijn, een broertje dood aan, maar als je iets moet aandragen, dan zou ik dit album van Gothenburgse melodie, Linkinparkse toegankelijkheid en metalcoorse felheid willen betichten. Ohja, en een vleugje The Elysian Fields, want hoewel Disarmonia Mundi met de in het verleden veelvuldig voorgrondse synths heeft afgerekend, zijn o.a. Celestial Furnace, Process Of Annihilation en Parting Ways toch nog met een druppel elektrometal besprenkeld.

Verder is Mind Tricks vooral erg vol, druk, weinig ingewikkeld maar toch aangenaam manouvrerend. Hoewel dit album werkelijk vol staat met muziek en nauwelijks ruimte vrijhoudt voor rust of een pilsje en een afwasje, lopen de instrumenten elkaar niet in de weg, evenals de vokalen die veelal een complementair samenspel kennen van clean en krijs. De sfeer is gemoedelijk, zonnig, ontspannen.
De muziek staat ondertussen bol van goed uitgevoerde solo's, aanvullend zweverige toetsgeluiden en beukende drums. En dat allemaal in een behoorlijke versnelling, zodat Mind Tricks een soepele draaikolk der snelheid en melodie wordt. En naar adem happen zit er niet bij, dus neem een flinke teug, waarde lezer, alvorens u onder water vedwijnt.

Uiteindelijk is deze cd wel wat aan de lange kant. Na een nummertje of 7-8 weten we het wel, daar de formule gedurende de hele schijf exact hetzelfde is (evenals het tempo), de nummers voorspelbaar en weinig verrassend worden. Hoewel er op spel en productie weinig aangemerkt kan worden ben ik geen voorstander van lange ritten op dit niveau, daar de verveling nog wel eens toe wil slaan op het moment dat het zoveelste nummer uit dezelfde componenten, riffjes en intervalletjes is opgebouwd. Zelfs het Pantera-cover Mouth For War gaat zo in het geheel op dat je deze nauwelijks opmerkt.

Al met al geen slechte plaat, mocht u er voor in de stemming zijn. Een opgewekte, olijke maar redelijk nietszeggende stemming waarop u trek krijgt in loos doch aangenaam vermaak.. Disarmonia Mundi at your service.

Tracklist:
1. Resurrection Code
2. Mindtricks
3. Celestial Furnace
4. Nihilistic Overdrive
5. Parting Ways
6. Venom Leech And The Hands of Rain
7. Liquid Wings
8. Process Of Annihilation
9. Last Breed
10. A Taste Of Collapse
11. Mouth For War (Pantera cover)